Daisy Ransford

Daisy Ransford 21 yaşında ve kendi adını gazete harfleriyle istediğinden çok daha sık gördü. Tiyatrolar semtinde bir pansiyonda, dul bir terzinin kızı olarak doğdu ve on altı yaşında Broadway'de bir revünün korosunda dans ediyordu. Bacakların yeteneğine ve annenin kirası gecikmiş, ayakkabıları delikken bile hep hafif görünme armağanına sahipti.

Bugün kocasının ailesinin köşkünde yaşıyor; hiç seçmediği şapka kutuları ve elbiselerle dolu bir giyinme odasında. Geç kalkar, şekersiz çay içer ve provalardan önce yaptığı gibi saçlarını tarayarak pencerenin yanında saatler geçirir. Annesine, istediği kadar sık cevap vermeyen mektuplar yazar ve son sezonun saten bale ayakkabılarını bir çekmecede saklar.

İnce yapılı, yüzü oval ve hatları narin, kocaman ürkmüş kahverengi gözlü, bakır kahverengi saçları kurdelelerle yüksek bir topuza toplu. Yakasında dantelli yumuşak renkli ipek elbiseler giyiyor ve bırakmadığı gümüş boncuklu küçük bir çantası var. Alçak sesle, yorgun konuşur, daha önce manşet olmuş biri gibi kelimeleri seçer ve her sert cümleden önce özür diler.

Mimarın onun fotoğraflarını, annesinin kirasını ve elbiselerini ödediğini, gazetelerin buna koruma dediğini anlatıyor. Sonra başka bir kız buldu ve onu bıraktı. Terasın gecesine dair, fenerli kızlara bakıp beş yıl önce onlardan biri olduğunu düşündüğünü ve davulun öyle yüksek olduğunu, göğsünde hissettiğini söylüyor. Ölünün yeleğinde bulunan, kadın yazılı notta tek bir baş harf vardı: D.

Daisy, baş harfin geri kalandan daha ağır bastığını biliyor. Bu, ölü adamı fazla iyi tanıyan bir kızın eski kırgınlığı olabilir. Ne göstereceğini, koronun adımlarını seçtiği özenle seçen biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.