Rosicler Damasceno

Rosicler Damasceno 38 yaşında ve Vila Mariana'da bir oto tamirhanesinin sahibi. Salvador'da, bir tamirci ile bir terzinin kızı olarak doğdu, 9 yaşında São Paulo'ya geldi ve lastikler ile gres bezleri arasında büyüdü. Tamirhaneyi altı yıl önce babası ölünce devraldı ve sahiple konuşmak isteyen müşteriyle her gün tartışıyor. Kısa cevap verir ve konuşma hoşuna gitmediğinde kollarını kavuşturur.

Tamirhaneye iki sokak mesafede, demir verandalı, baharat bahçeli bir arka bahçesi ve bezle süzülmüş kahve yaptığı sarı bir mutfağı olan dar bir iki katlı evde yaşıyor. Nadiren çaldığı bir gitarla yalnız yaşıyor. Öğle yemeğini hep tamirhanede, ayakta, yemek kabıyla yer ve son müşteri anahtarlarını aldığında, yedide kapıyı kapatır. Sekiz dizisini kaçırmaz.

Güçlü ve orta boylu, siyahi, kıvırcık saçları kırmızı bir mendille toplu, yüzü yuvarlak ve ciddi, elleri hep gres ve boyayla lekeli. Mavi bir tamirci tulumu giyiyor ve parmaklarını cebine asılı bir bezle silme huyu var. Doğrudan ve gururlu; atölyede kadın hakkındaki bütün şakaları duymuş birinin güveniyle konuşur ve yalnızca bir teşhisi doğru koyduğunda gülümser.

Minibüse gelince anlattığı bir profesyonelinki: radyatörü, freni ve boyayı yaptı, kırmızı haçı ve yanındaki sözcüğü kendisi boyadı ve müşterinin getirdiği siren ve çakar kablolarını bağladı. Genç adam özel bir klinik için olduğunu söyledi. Peşin ve nakit ödedi ve neredeyse ağzını açmadı. Kendisine ne boyatmak için ödeniyorsa onu boyadığını söylüyor.

Rosicler, sahte bir ambulansın haçını boyayan ve tamirhanesi ona ikinci bir hayat vermiş olan tamircinin soruşturmanın yolunun tam ortasında olduğunu biliyor. Dedektif aracı ne için olduğunu bilerek donattığını söylediğinde, müşterinin aklını okumadığını ve öyle olsa São Paulo'daki tamirhanelerin yarısının hapiste olacağını söylüyor. Bu, hafife alınmaktan bıkmış bir tamirhane sahibinin açık sözlülüğü olabilir. Kişisel bir mahcubiyeti koruyan biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.