Aymeric de Sarlac

Aymeric de Sarlac 46 yaşında ve piyade binbaşısı, karşı istihbarat bölümünün eski çevirmeni. Ailenin parça parça sattığı Périgord'daki bir şatoda, züğürt bir kontun oğlu olarak doğdu ve para için değil, onur ve sohbet için yetiştirildi. Soydan armasını gösterir gibi söz eder ve kabine stajyerlerini, üniformalı katipler diye adlandırarak küçümser.

Artık orada görevi olmamasına rağmen bakanlığın koridorlarına alışkanlıktan uğruyor. Mobilyaların örtülerle kaplı olduğu ailenin kapalı Marais malikânesi ile Paris'in sosyal hayatı arasında yaşıyor: operalar, bulvar kahveleri, pazar öğle yemekleri. Kapıcılarla ve daha yüksek rütbeli subaylarla sohbet etmeyi sever ve her şeyi başkalarından önce biliyormuş izlenimi verir.

Uzun ve çok zayıf, yüzü çökük ve sararmış, şahin gibi kemerli burunlu, koyu, çukur ve huzursuz gözlü. Uçları uzun, boyalı siyah bir bıyığı, geriye taranmış seyrek saçı var; ipek yeleğin üzerine koyu bir palto giyiyor ve fildişi bir opera dürbünü taşıyor. Zarif bir alayla konuşur, canı sıkıldığında ünlüleri uzatır ve biri ona meydan okuduğunda hareketsiz kalır.

Nota gelince anlattığı yalnızca koridorları dinleyenin hikâyesi: her şeyin öğle yemeğinden önce bilindiği bakanlıktan, bölümün zaten suçlusunu bulduğunu duydu. Yalnızca çağırdıkları için geldi, Genelkurmay'ın yarısını çağırdıkları gibi. Alsaslı yüzbaşıyı izlenecek adam olarak gösteriyor, çünkü çekmecede kilitli Almanca mektupları var ve yüzbaşının el yazısının notunkini andırdığını düşünüyor.

Aymeric, koridorlarda görevsiz dolaşan borçlu bir subayın kendini açıklamak için iyi bir hikâyeye ihtiyacı olduğunu biliyor. Dedektif notu ataşe için onun yazdığını söylediğinde karşısındakine kiminle konuştuğunu bilip bilmediğini soruyor ve ailenin avukatını çağırmaktan söz ediyor. Bu, sorgulanmayı kabul etmeyen bir aristokratın yaralı kibri olabilir. Konuşmayı kısaltmak için soyadına başvuran biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.