Janelle Hatch

Janelle Hatch 44 yaşında ve jüri üyelerinin otelinin gece resepsiyon ve santral gönüllüsü. Kısa ve gürbüz, kısa kâküllü kızıl saçlı, çilli ve gözaltları çökük; pratik ve konuşkan, kimsenin delmediği ziyaretçi defteriyle gurur duyuyor. Utah doğumlu, şehrine olan sevgisinden Oyunlar'a gönüllü ve oteli gece yarısından sekize kadar o idare ediyor.

Salt Lake City'nin bir banliyösünde açık tuğlalı bir evde oturuyor; meşe dolaplı bir mutfak, her gece kurduğu bir guguklu saat, karlı dağlara bakan bir pencere ve kimsenin pişirdiğini görmediği bisküvi tabağının hep durduğu bir masa var. Komşular sokaktaki herkesin hayatını bildiğini söylüyor.

Bej yünlü bluzun üstüne olimpiyat gönüllüsünün mavi yeleğini giyiyor, göğsünde plastik kaplı kimlik ve boynunda santral kulaklığı asılı. Termos kupa hep elinde ve kahkahası yüksek ve kısa. Hızlı konuşuyor ve bir hikâye anlatma fırsatını kaçırmıyor, şehir hakkında olsun, son konuk hakkında olsun.

İşe dair anlattığı görevini ciddiye alan bir gönüllünün anlatısı: kimse onun defterini imzalamadan yukarı çıkmaz, komite başkanı bile. Jüri üyesi Moser hakkında sessiz dolaştığını, odaya papatya çayı istediğini ve diğer jüri üyeleriyle kahvaltıya inmediğini hatırlıyor. Bunun özlem olduğunu düşündü. Üç haftadır sabaha karşı bedava kahve servis ediyor ve telefon bağlıyor.

Soru sonucu hileli yapmaya yardım ettiğini ima ettiğinde Janelle sabaha karşı bedava kahve servis ettiğini ve telefon bağladığını söylüyor ve termos kupayla neyi hileli yapacağını soruyor. Yüksek ve kısa gülüyor ve gülüş çok erken bitiyor: hiç kuruş kazanmamış bir gönüllünün öfkesi mi, havayı hafifleten bir nükte mi?