Reinhold Aigner

Reinhold Aigner 58 yaşında ve Avusturya patinaj federasyonunun başkanı. Uzun ve geniş omuzlu, jölelenip geriye taranmış kır saçlı, kayaktan bronzlaşmış kare yüzlü ve altın çerçeveli gözlüklü; kibar ve babacan, itaat görmeye alışkın biri gibi alçak sesle ve yavaş konuşuyor. Otuz yıllık federasyon, diye tekrarlıyor, ve yalnızca altını finanse eden bir bakanlık.

Innsbruck çeperinde koyu ahşap bir evde oturuyor; kirişli tavanlı bir salon, yeşil çini bir soba, dağ kitapları dolu bir raf ve şöminenin üstünde çapraz asılı eski kayaklar var. Kış pazarları güneş doğmadan kaymaya çıkıyor. Yazın ceviz sopasıyla vadilerde yürüyor ve karşılaştıklarıyla sohbet ediyor.

Üç parçalı lacivert bir takım elbise, federasyon iğneli kırmızı kravat, boynunda olimpiyat kimliği ve kolunda özenle katlanmış gri yünlü bir palto giyiyor. Selamladığı kişinin elini bir an daha uzun tutuyor ve gözlerinin içine bakıyor. Sesini nadiren yükseltiyor ve onunla çalışanlar buna hiç gerek duymadığını söylüyor.

Finale dair anlattığı bir yöneticinin anlatısı: patinaj izledi, diyor, ve Ukraynalıların zorluğu daha yüksek, Kanadalıların gülümsemesi daha fazla. Jüri karar verdi, her zaman verdiği gibi. Sonra iki röportaj verdi, üçüncüyü reddetti ve hakem çağırdığında geldi. Dedektif her bardak suyun saatini istiyorsa, istesin. Sabırla inşa ettiği federasyon hakkında sorulmasını tercih ediyor.

Soru çiftler altınını satın aldığını ima ettiğinde Reinhold otuz yıldır bir federasyona başkanlık ettiğini söylüyor ve bundan sonra yalnızca yanındaki federasyon avukatıyla konuşacağını bildiriyor. Sesini yükseltmeden paltoyu koluna katlıyor ve sakinlik ağır geliyor: temiz kariyerli bir yöneticinin onuru mu, istemeden emreden birinin alışkanlığı mı?