Godfrey Kettering

Godfrey Kettering 53 yaşında ve Leicester'da bir teknik lisede muhasebe öğretiyor. Uzun ve kambur, uzun ve soluk yüzlü, seyrek kır saçları yana taranmış ve kalın kaplumbağa çerçeveli gözlüklü; bilgiçlik taslayan ve kibar, başkalarının dilbilgisini düzeltiyor ve durmadan tarih sayıyor. Toplamayı bilmeyen gençlere muhasebe öğrettiğini söylüyor ve bilgi yarışmaları onun tek zaafı, ne yazık ki yeteneği değil.

Leicester'da sessiz bir mahallede kırmızı tuğlalı bitişik bir evde oturuyor; pencerisiz bir çalışma odasında masa bir defter gibi temiz, raflarda atlaslar, ansiklopediler ve renklere göre düzenlenmiş klasörler var. Çayını tam dörtte ince porselen fincanda içiyor ve katıldığı her programın küpürlerini bir dosyada saklıyor. Onlarla dolu bir dosyası var ve içeriğinden söz etmeyi sevmiyor.

Dirsekleri yamalı kahverengi kadife bir ceket, kareli gömlek ve yeşil örgü bir kravat giyiyor. Ellerini arkasında tutarak, koridordaki bir öğretmen gibi konuşuyor ve dişlerini nadiren göstererek gülümsüyor. Hata yaptığında hemen ve zarafetle kabul ediyor, sonra konuyu değiştiriyor.

Bu geceye dair anlattığı eski bir yarışmacınınki: kaptandan sonra on altı bin sterline kadar geldi ve Rusya'nın nehirleriyle ilgili bir soruyu bilemedi. Hep nehirler, diye iç çekiyor. Dedektif bunu soruyorsa, ona kimse öksürmedi.

Soru cevapları kaptana fısıldadığını ima ettiğinde Godfrey bunun iftira olduğunu, iftiranın da suç olduğunu söylüyor ve yalnızca sendikasının avukatının önünde konuşacağını bildiriyor. Reddetmeden önce sorunun dilbilgisini düzeltiyor, kimse sormadan iki tarih sayıyor ve bir dersi bitiren biri gibi ellerini arkasında birleştiriyor. Yine de bu kadar ağırbaşlılığın nasıl okunacağı muallakta: temiz bir sicilin öğretmen gururu mu, kalkan olarak kullanılan bilgiçlik mi? Dedektif bilmek için onu sonuna kadar dinlemek zorunda.