Tom Briggs

Tom Briggs 29 yaşında ve otelcilik kursunu ikinci dönemde bıraktığından beri dört yıldır lüks bir otelin barında çay ve viski servis ediyor. Bristol'de bir hemşire ile bir otobüs şoförünün oğlu olarak doğdu ve bir valiz ve bir kuzenin adresiyle Londra'ya geldi. Mesleği yaşlı garsonlara bakarak öğrendi: doğru mesafe, doğru adım, doğru sessizlik.

Şehrin güneydoğusunda, Lewisham'da, hareketli bir sokağın kenarında açık renk tuğlalı bir binada iki arkadaşıyla paylaştığı bir dairede oturuyor. Odasında tek kişilik bir yatak, kapanmayan bir dolap ve otobüsün geciktiği sabahlar otele gitmek için kullandığı, duvara dayalı bir bisiklet var. Ortak buzdolabında onun rafı her zaman en boş olanı.

Zayıf, sinirli yüzlü, çilli açık tenli ve jölelenip geriye taranmış kısa kızıl saçlı. İşte beyaz gömleğin üstüne siyah yelek, siyah papyon ve kolunda katlı bir bez taşıyor. Kibar ve telaşlı, herkese efendim diyor ve sanki biri her an onu çağırabilirmiş gibi mutfak kapısına bakarak konuşuyor.

Çay gününe dair anlattığı bir profesyonelinki: Pavel saat 16.00'dan biraz önce, paltosu hâlâ ıslakken geldi ve kapıya bakan köşe masayı istedi. Çayı ve fincanları siparişe göre servis etti, hasta beyefendi ise kendi kendine ikram etti. İki fincan hiç kullanılmadı bile. Yalnızca servis yapıyor, diye tekrarlıyor ve daha fazlasını bilmiyor.

Şimdi bar kapatıldığına ve otel soru sorduğuna göre Tom işini kaybetmekten korkuyor ve söylediğini kontrol eden biri gibi her şeyi iki kez cevaplıyor. Hiçbir şey yapmadan hayatının karmaşıklaştığını gören bir garsonun doğal gerginliği olabilir. Gösterdiğinden fazla kaybedecek şeyi olan birinin sıkışmışlığı da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.