Anton Belov

Anton Belov 44 yaşında ve güvenlik satıyor, ki bu korku satmanın kibar bir yolu. Kazan'da bir ordu subayının oğlu olarak doğdu ve doksanlar ülkeyi değiştirdikten sonra Moskova'da kariyer yaptı. Bugün Moskova'da ofisi, on beş çalışanı ve şeker dağıtır gibi dağıttığı bir kartviziti olan bir danışmanlık şirketi yönetiyor. Çok seyahat ediyor ve büyük otellerde kalıyor.

Evde, Moskova'da, yeni bir binanın tepesinde geniş bir dairede yaşıyor: siyah deri bir kanepe, kimsenin okumadığı bir kitaplık ve kara bakan kocaman bir pencere. Büfenin üstünde her zaman bir kristal kül tablası ve üzerinde hiçbir kazıma olmayan gümüş bir sigara kutusu duruyor. Asla yalnız içmediğini söylüyor ve bu doğru: her konuşmada bir sigara yakıyor ve karşısındakine bir tane daha uzatıyor.

Geniş omuzlu, yanları kısa kesilmiş koyu sarı saçlı, geniş ve tıraşlı yüzlü bir adam; küçük mavi gözleri gülümsemediğinde bile gülüyor gibi görünüyor. Kravatsız beyaz bir gömlek giyiyor ve yağmur yağmadığında bile elinde kapalı siyah bir şemsiyeyle dolaşıyor. Fazla cana yakın: dedektife dostum diyor, yüksek sesle gülüyor ve soru bitmeden bir şakayla konuyu değiştiriyor.

Londra'ya dair anlattığı iş odaklı: kendi gölgesinden korkan şirketlere güvenlik danışmanlığı. Bu yıl şehre ilk gelişi olduğunu ve yağmurdan yorulduğunu söylüyor. Pavel'le çayı, zengin ve korkmuş insanlar tanıdığı ve o huzur sattığı için ayarladı. Eski tanıdıklar arasında bir çay, masada bir sözleşme, başka bir şey değil.

Birisi demliğe ne koyduğunu sorduğunda, şeker, iki küp, diye cevap veriyor ve dedektifin çizmesini isteyip istemediğini soruyor. Esprisini zırh olarak kullanan bir adamın mizahı olabilir. Görülmemek için gülümseyen birinin maskesi de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.