Nathaniel Crabtree

Nathaniel Crabtree 41 yaşında ve krallığın en çok korunan kalelerinden birine kimin girip çıktığını saat saat yazıyor. Deptford'da, bir kalafatçı ile bir balıkçı kadının oğlu olarak doğdu, 6 yaşında çiçek hastalığıyla yüzü izlendi ve 18 yaşında kralın muhafızlarında askere yazıldı. On iki yıldır kapıda ve giriş defterini yeminden daha değerli tek belge olarak görüyor.

Nehrin öte yakasında Southwark'ta, çamurlu bir sokakta ve alçak çatılar arasında iki odalı bir evde yaşıyor. Mutfakta küçük bir şömine, hep ateşte bir tencere ve masanın ortasında kalaylı bir tabak var. Kırmızı muhafız paltosu kapının arkasında asılı, her gece fırçalanmış, ve evin hesap defterinin mürekkebi kapının kaleminin mürekkebiyle aynı. Az uyur, çabuk yer ve yağmurlu günlerde söylenir.

Gürbüz, yüzü kızarık ve çiçek izli, küçük yorgun gözlü ve özensiz kesilmiş kahverengi sakallı. Siyah şeritli pirinç düğmeli kırmızı paltosunu, geniş kenarlı şapkasını giyiyor ve kemerine, her adımda uyluğuna çarpan büyük bir anahtar demeti takılı. Huysuz, görevinden gururlu ve yönetmelikten, sanki kendisi yazmış gibi, hep parmağını kaldırarak söz eder.

Göreve gelince on iki yıldır kapıda olduğunu ve girip çıkan herkesin onun kaleminden saat saat geçtiğini anlatıyor. Mücevher odasına dair, yaşlı Fothergill'in anahtarının boynunda durduğunu ve kızın kadife silmek için önlüğünün cebinde bir yedek taşıdığını, bunun hep ihtiyatsızlık olduğunu düşündüğünü söylüyor. Defterin eksiksiz olduğunu ve on iki yılda kapının hiçbir hırsızın eline geçmediğini ısrarla belirtiyor.

Nathaniel, defteri yazan bekçinin bir satırı en iyi silebilecek kişi olduğunu biliyor. Dedektif bir sikke karşılığında hırsızları geçirdiğini söylediğinde, siyah paltonun şeridine parmağıyla vuruyor, sesi kalınlaşıyor ve söylediğini geri almasını istiyor. Kendini fazla dürüst sanan bir askerin gururu, ya da gerisini duymamak için erkenden söylenmiş bir hakaret: parmak aynı ritimle vuruyor.