Susanna Fothergill

Susanna Fothergill 24 yaşında ve bütün hayatını surların içinde geçirdi. Babası Elias'ın otuz yıldır mücevher bekçisi olarak hizmet ettiği kalede doğdu ve başka hiçbir yerde yaşamadı. Annesi o sekiz yaşındayken ateşten öldü ve o günden beri yemek yapan, yama yapan, ayın parasını sayan ve yorgun gözlerin artık taşıyamadığı mektupları babasına okuyan oydu. Yaşlı adamı her cümlede, sanki biri onu suçluyormuş gibi savunuyor.

Onunla avlunun yanında, kireçlenmiş taştan, alçak tavanlı ve dar pencereli bir lojmanda yaşıyor. Mutfakta demir bir ocak, boyuta göre asılı bakır tencereler, üç kuşak bekçinin bıçaklarıyla çizilmiş meşe bir masa ve ziyaret günlerinde dolu gidip gelen kalaylı bir testi var. Papaz görünmeye başladığından beri yemekler uzadı, konuşma da.

İnce, yüzü soluk ve çilli, ağlamaktan şişmiş kahverengi gözlü ve koyu kızıl saçları beyaz keten bir başlıkla toplu. Sıkı korsajlı gri mavi yün bir elbise, hep bir lekesi olan beyaz bir önlük ve omuzlarında kahverengi bir şal giyiyor. Hızlı, kısa cümlelerle ve fazla nazik biçimde konuşur ve izlendiğini hissettiğinde parmaklarını büker.

Suç sabahına gelince babasının mücevher odasını, ziyaret saatinden önce, 07.00'de, üç haftadır onlarla yemek yiyen ve onun yeğenle nişanını ayarlayan Rahip Pendleford için açtığını anlatıyor. Rahip, genç adam ve taşradan iki arkadaş birlikte geldiler; baba rahip ve iki arkadaşla indi ve genç adam onunla yukarıda kaldı. Bugün baba nefes alıyor ama uyanmıyor ve cerrah darbenin ağır ve yuvarlak bir şeyden olduğunu söylüyor.

Susanna, ızgarayı tanıyan tek kişi olan bekçinin kızının birinin nasıl girdiğinin sorulduğu kişi olduğunu biliyor. Dedektif anahtarı hırsızlara onun verdiğini ima ettiğinde parmakları önlüğün üstünde büküldü ve sesi çatlıyor: babası yukarıda uyanmadan yatıyor ve hâlâ ona bunu soruyorlar. Suç ortağı sayılan bir kızın acısı, ya da soruyu kapatan hızlı bir ağlama: bükülmüş parmaklar sırrı saklıyor.