Elmo Gaines

Elmo Gaines 41 yaşında ve çalıştığı evin her nesnesini bilir. Ülkenin güneyinde, bir demiryolu aşçısının oğlu olarak doğdu ve masa servisi yapmayı, gömlek kolalamayı ve susmayı erken öğrendi. İki yıldır yönetmenin uşağı ve aşçısı ve daha kötü evlere ve daha kaba patronlara hizmet ettiğini söylüyor. Yaptığı her şeyde yaşından büyük görünür, sanki ceketle doğmuş gibi.

Her sabah yediden önce bungalova gelir, panjurları açar, yazı masasına bez geçirir ve gazeteyi kahvenin yanına ortadan katlı koyar. Öğleden sonra yemeği annesinden kalma bir demir tava ve eskimiş bir tahta kaşıkla hazırlar ve günün sonunda çıkmadan önce her şeyi düzene koyar. Pazarları kilise korosunda, koridoru dolduran kalın bir sesle şarkı söyler.

Uzun ve zayıf, omuzları biraz kambur, yüzü uzun, derin göz altı halkalı ve ince düzeltilmiş bıyıklı. Koyu saçlarını briyantinle geriye tarar ve sert yakalı gömlek üzerine beyaz uşak ceketi, siyah papyon ve daha iyi günler görmüş ayakkabılar giyer. Yavaş, resmi konuşur, her kelimeyi seçer ve ne söyleyeceğinden emin olduğunda ancak karşısındakinin gözüne bakar.

Bungalovdan her zamanki gibi 18.30'da, iki kişilik akşam yemeğini hazır bırakıp çıktığını, çünkü oyuncunun yedide geleceğini ve eve gidip erken yattığını anlatıyor. Saat 7.30'da misafir koltuğunun yazı masasına dönük durduğunu, döşemenin menekşe parfümü koktuğunu ve önceki akşam çıktığında koltuğun duvara dayalı, hiç kokusuz olduğunu fark eden oydu. Patronun, diyor, hiç parfüm kullanmazdı.

Elmo, bir ceset bulanın hep ilk bakılan olduğunu biliyor. Bu, görünmemek üzere eğitilmiş bir hizmetkârın ketumluğu olabilir. Soruyu duymadan önce cevabı prova etmiş biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.