Fergal Tillotson

Fergal Tillotson 51 yaşında ve patron Geelong'da meclis üyesi olduğu günlerden beri on dört yıldır saymanın çantasını taşıyor. İç kesimde küçük bir kentte, bir noter kâtibinin oğlu olarak doğdu, babasından yuvarlak el yazısını ve hayatta neredeyse her şeyin iyi yazılmış bir belgeyle çözüldüğü inancını miras aldı. Hiç evlenmedi ve saymanın ajandasının hep yeterli bir aile olduğunu söylüyor.

Melbourne'da tuğla bir binanın üçüncü katında iki odalı bir dairede yaşıyor. 7.12 trenine biner, gömleğini önceki gün ütüler ve her şeyin fişlerini yıllara ve aylara göre bir ayakkabı kutusunda saklar. Çayı şekersiz içer, gazeteyi ilk sütundan sonuncuya kadar okur ve bir sohbetin konusu olmamayı öğrendi, bunu bir zarafet biçimi olarak görür.

Zayıf ve soluk, yüzü uzun ve temiz tıraşlı, gri saçlarını yandan ayırıp briyantinle yatırmış, kaplumbağa kabuğu çerçeveli gözlüklü. Açık gri yazlık takım elbise giyiyor ve keçe şapkasını hep ellerinde, kenarını çevirerek tutuyor. Alçak sesle, doğru kelimeyi doğru yerde kullanarak konuşur ve patrondan bir tutanak okur gibi söz eder: sıfatsız, tarih ve saatle.

Komisyondan önceki güne gelince anlattığı işini yapmış bir adamınki: sayman sakindi ve ifadeyi on bir sayfa olarak kendisi daktilo etti. Barajdaki rüşvetten haberi olmadığını ve polise tam gördüğünü söylediğini belirtiyor. Konu komşu olunca, onun polisi yalnızca 12.58'de aradığını hatırlatıyor ve hesabı dedektife bırakıyor.

Fergal, on dört yıllık sadakatin iki şekilde okunabileceğini biliyor. Sahip olduğu tek patronu yitirmiş bir sekreterin acısı olabilir. Ne olacağını hep bilen birinin sakinliği de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.