Anatole Vigier

Anatole Vigier 57 yaşında ve kışı gündelikle bağ budayarak, dizleri çamurda geçiriyor. Mâcon'da, bir fıçıcının oğlu olarak doğdu; kapısında aile adının yazılı olduğu bir toprak parçasının hayalini hâlâ kurarken Beaune'de bağcılık okudu. O toprak hiç gelmedi ve başkalarının asmalarıyla konuşmayı öğrendi. Bağdan, okumuş birinin kesinliği ve hiçbir şeyin sahibi olmamış birinin acılığıyla söz eder.

İzinli sabahlarını köy kahvesinin arka masasında, dünün sarhoşları ve dünkü gazeteler arasında geçiriyor; her yudumda bir bilirkişi gibi sessizce çözümlediği sofra şarabı içiyor. Karısı yok, arabası yok, duvarda resmi yok; yalnızca çatlak deri bir bavul ve keten bezine sarılı bir budama makası takımı var. Az şeyi ve çok hatırası olan bir adam olduğunu söylüyor.

Uzun ve biraz kambur, yüzü zayıf ve güneşten buruşmuş, tıraşsız gri sakallı, seyrek saçları kısa kesilmiş, açık renk ve kuşkulu gözlü. Yün bir kazağın üzerine eskimiş zeytin yeşili kapitone bir mont giyiyor, cebinde budama eldivenleri, kemerinde bir budama bıçağı var. Sessiz ve kibar, patrona efendim der ve yavaş konuşur, yere bakarak, her kelimeyi ödemeden önce seçermiş gibi.

Bu kışa gelince anlattığı bir işçinin hikâyesi: Kasım'dan beri dizleri çamurda, asma asma budadı ve otuz yıl önce Beaune'de okuduğunu bugün gündelikle omcaları keserek uyguluyor. Domainedomaine Fransızca: kendi üzümünü yetiştirip kendi şarabını üreten şarap çiftliği ya da bağ mülkü. karanlık ve sıralar aydınlatmasız olduğundan, kış geceleri kimin nerede olduğunu kimse kesin olarak doğrulayamıyor. Şantajdan söz edildiğinde yalnızca mesleği bilenin bir bağın nasıl öldürüldüğünü ve nasıl kurtarıldığını bildiğini söylüyor.

Anatole, geçici ve yalnız bir budamacının bir domainedomaine Fransızca: kendi üzümünü yetiştirip kendi şarabını üreten şarap çiftliği ya da bağ mülkü.'ın bir şey ters gidene kadar hatırlamayı unuttuğu türden bir isim olduğunu biliyor. Dedektif ona dik dik baktığında sesini yükseltmiyor, yalnızca çenesini sertleştiriyor ve ekipte yabancı olmanın her şeyin onun hesabına yazılması için yettiğini söylüyor. Bu, hep yan gözle bakılan bir adamın kırgınlığı olabilir. Kimsenin gerisini sormaması için ne söyleyeceğini bilen biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.