Arthur Penrose

Arthur Penrose 52 yaşında ve 19 yaşından beri sigorta satıyor, doğduğu ve bir haftadan uzun süre hiç ayrılmadığı Liverpool'da. Bir matematik öğretmeninin oğlu olarak sayıların insanlardan daha güvenilir olduğunu erken öğrendi. 30 yaşında Edith'le evlendi ve ikisi o kadar öngörülebilir bir rutinle yirmi iki yıl yaşadı ki komşular saatlerini ona göre ayarlıyordu.

Günü şirketin ofisinde geçiriyor: kırmızı tuğlalı bir binanın üçüncü katında tavanı yüksek bir oda; demir bir dosya dolabı, meşe bir yazı masası, tahsilat rotalarının raptiyeyle işaretlendiği duvarda bir şehir haritası ve yirmi yıldır kullandığı bir şapka askısı var. Günün sonunda aynı sokaktan, aynı kaldırımdan yürüyerek geri dönüyor ve eve altıyı çeyrek geçe giriyor.

Uzun boylu ve zayıf, solgun tenli, uzun ve çökük yüzlü, seyrek kır saçlı ve kısa, yine kır bir bıyığı olan bir adam. Yuvarlak metal çerçeveli gözlük, eskimiş siyah palto, sert beyaz yaka ve babasının ölümünden beri çıkarmadığı siyah yas kravatı takıyor. Soğuk ve metodik; satranç oynar gibi her sözcüğü tartarak konuşuyor ve bu soğukluk herkesi ondan şüphelendiriyor.

Mesaj gecesine dair anlattığı, görevini yapmış birinin anlatısı: belirtilen adreste hiçbir şey bulamadı, çünkü sokağın Kuzey'i, Güney'i ve Batı'sı var ama Doğu'su yok. Bir polise, bir postacıya ve bir gazete bayisine sordu, kimse o beyefendiyi tanımıyordu. Döndüğünde ön kapı açılmıyordu ve arkadan girdi. Edith sokaktaki çocuklara piyano dersi veriyordu ve onu hiçbir şey yanlış hesaptan fazla kızdırmazdı.

Arthur sorulara sanki yazıya geçiriyormuş gibi cevap veriyor ve dedektifin anlattıkları karşısında duygu göstermiyor. Yabancıların önünde ağlamamak üzere yetiştirilmiş bir adamın doğal çekingenliği olabilir. İtirafı geri kalan her şeyi ölçtüğü gibi ölçen birinin maskesi de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.