Eileen Sproat

Eileen Sproat 58 yaşında ve dokuz yılını Wrexham ailesinin dadısı olarak geçirdi. Leeds'te, bir dokumacının kızı olarak doğdu, bir teyze tarafından büyütüldü ve 16 yaşında aile evlerinde çalışmaya başladı. Eve 1965'te, en büyük çocuk hâlâ bez bağlarken girdi ve üç çocuğu kendi çocuklarıymış gibi büyüttü. Mart'ta referans mektubu olmadan kovuldu ve o günün acısını hâlâ çantayı sıkış biçiminde taşıyor.

Tuğla bir konut sitesinde, iki gözlü bir gaz ocağı, eskimiş kadife bir koltuk, her pazar kurduğu bir duvar saati ve çamaşır asılı bir avluya bakan penceresi olan tek odalı bir dairede yaşıyor. Pencere eşiğinde gri bir kedi uyuyor. Şifonyerde çocukların onun için yaptığı resimleri saklıyor ve kış sıkıştığında yeniden okuyor.

Kısa ve gürbüz, yüzü yuvarlak, yanakları kızarık ve gri saçları bir fileyle toplu. Kaplumbağa kabuğu çerçeveli gözlük, boğazına kadar ilikli bej hırka, yıpranmış tüvit bir palto giyiyor ve kucağında sıkı tuttuğu siyah bir deri çanta taşıyor. Kırgın, çocuklara karşı annece, kontese karşı ekşi; patrondan bağlılıkla söz eder. Sözünün kesilmesinden hoşlanmaz ve kendi sözünü de kesmez.

Aileye gelince, 1965'ten beri içinde olduğunu ve kontes onu sokağa atana kadar dokuz yıllık ateşler ve ödevlerle geçtiğini anlatıyor. Patron en azından ona hep insan gibi davrandı. Cinayet gecesine dair, 20.30'dan beri Lamplighter'da, pencere masasında cinini içerek olduğunu söylüyor. Brenda için iyi bir kız olduğunu ve çocukların onu şimdiden sevdiğini söylüyor. Ekimde parkta onunla iki kez konuştu ve kız o bodrum merdiveninden, karanlık ve soğuk, korktuğunu söyledi. Dedektif kin ima ettiğinde, kinin suç olmadığını söylüyor ve sesini alçaltmasını istiyor.

Bu, sahip olduğu tek evi yitirmiş bir kadının meşru kırgınlığı olabilir. Kırgınlığın ardında bir sebep saklayan birinin uyarısı da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.