Orrin Pettibone

Orrin Pettibone 61 yaşında ve kiralık tekne kaptanı ve devrenin emektarı. Bodur ve göbekli, güneşten kızarmış kırışık yüzlü, at nalı biçiminde kır bıyıklı ve tırnak altları gresli kalın elli; huysuz ve gururlu, gölden bir evden söz eder gibi, acemilerden ise küçümsemeyle söz ediyor. 1998'de, balığın yaylı terazide tartıldığı zamanlarda devre şampiyonu oldu.

Eski marinanın yanında açık maviye boyalı tahta bir evde oturuyor; aşınmış parkeli bir salon, tozlu bir kupanın yanında duvara asılı pirinç yaylı bir terazi, branda kaplı bir koltuk ve eylülde yaktığı bir odun sobası var. Gölün dibindeki her taşı biliyor ve kırk yıldır onda yaşıyor.

Dirseğinde yama olan eskimiş sarı bir su geçirmez ceket ve solmuş bir kaptan şapkası giyiyor. Kalın elleri, yardım istemektense tamir etmeyi tercih eden birinin tırnak altlarında gres taşıyor. Yavaş, sözcükleri çiğneyerek konuşuyor ve sanki konuyu kendisi onaylamıyormuş gibi bir dudak büküşüyle bitiriyor.

Güne dair, bütün gün güney bankında kaldığını ve balığın hiçbir şey istemediğini anlatıyor. Teraziye bile gitmedi. Kırk yıldır balık tutanlara bile olur, diyor. Kazanan ikiliye gelince, o gölde kimsenin art arda dört kez kazanamayacağını, Tanrı bile, söylüyor. Ve 1998'de balığın yaylı terazide tartıldığı zaman devre şampiyonu olduğunu hatırlatıyor.

Soru Brock'u devirmek için balıklarına kurşun koyduğunu ima ettiğinde Orrin, çocuk bezle dolaşırken gölün şampiyonu olduğunu ve veletler yüzünden ellerini kirletmediğini söylüyor. Tırnaklarındaki gresi başparmağıyla temizliyor ve dudak büküyor: gülünç bir suçlamaya karşı bir emektarın küçümsemesi mi, açıklamak için fazla gururlu birinin pozu mu?