Fabrice Montclair

Fabrice Montclair 36 yaşında ve müdür yardımcısı Aristide Bellegarde'ın özel sekreteri. İnce ve zarif, iyi tıraşlı yüzlü, yan ayrık briyantinli kestane saçlı ve çok dikkatli koyu gözlü; kibar, sabırlı ve beş dil konuşuyor. Konuşmaktan çok dinliyor ve köşeye sıkıştırıldığında gülümsüyor.

Müdür yardımcısı için çalışmadan önce Le Havre'dan New York'a giden vapurlarda tercümandı ve bugün beş dilin hiçbirini kullanacak yeri olmadığını söylüyor. Opera yakınında küçük ve kusursuz bir dairede oturuyor; birçok dilde kitap rafları, deri bir koltuk, sehpa olarak kullanılan bir gemi yolculuğu sandığı ve gece ondan sonra alçak sesle vals çalan bir gramofon var. Nisanda, yağmurlu bir öğleden sonra, gazetedeki bir ilanın ardından işe alındı.

Mükemmel kurşun grisi yelekli takım elbise, gümüş kol düğmeleri giyiyor ve ceketinin cebinde bir dolma kalem var. Bakımlı tırnakları ve berberine bağladığı hafif kırmızımsı bir çenesi var. Dedektife sesini hiç yükseltmeden mösyö diyor ve hep kibar ve neredeyse fark edilmeyen bir soruyla karşılık veriyor.

İşe dair, müdür yardımcısının onu yağmurlu bir öğleden sonra görüştüğünü ve hemen işe aldığını anlatıyor. İyi ödüyor ve az soruyor, diyor. Satış haftasında emirleri kopyalıyor ve randevuları düzenliyordu ve herhangi bir şeyden şüphelenmek için bir neden görmüyordu. Truchet'nin parasına gelince, patronda, başka nerede olabilir ki? Ona sorsunlar.

Soru kuleyi müdür yardımcısıyla birlikte sattığını ima ettiğinde Fabrice bunun yalnızca emirleri kopyalayan bir adama hakaret olduğunu söylüyor ve bir avukat olmadan başka bir şey söylemeyeceğini bildiriyor. Kol düğmelerini düzeltiyor, öfkesinde bile kibar, ve dedektif tereddütte kalıyor: sadık bir sekreterin kırgınlığı mı, perde olarak hizmet eden bir nezaket mi?