Elroy Cartwright

Elroy Cartwright 54 yaşında ve on dokuz yaşından beri ev ve tekne yapıyor. Bahamalar'ın Cat Island adasında, bir ıstakoz balıkçısıyla bir hasır dikmecisinin oğlu olarak doğdu ve sözleşme okumayı öğrenmeden önce denizi okumayı öğrendi. Nassau'da birkaç yıl inşaat yardımcılığı yaptıktan sonra ikinci el bir tekne aldı, sonra bir tane daha, ve bugün suyun bir yakasından ötekine eşya ve insan taşıyarak geçindiğini söylüyor.

George Town'ın eteklerinde turkuaz boyalı alçak bir evde yaşıyor; arka bahçesi balık ağı kuruttuğu bir çakıl bahçesi, bir de alet, boya ve motor parçalarını sakladığı çinko çatılı bir atölye. Her şeyi dolar ve iş saati olarak anlatıyor: tahta kaça mal oldu, sefer ne kadar sürdü, ödenecek ne kadar kaldı. Gün batmadan içmiyor ve teknesini ödünç vermiyor.

Teni koyu siyah, yüzü geniş ve güneşten kırışık, sakalı kısa ve kır, solmuş bir balıkçı şapkasının altında kafası tıraşlı. Kısa kollu lacivert düğmeli bir gömlek, çoğu zaman terli, kot şort ve beyaz balıkçı lastik çizmeleri giyiyor. Kemerine takılı koca bir anahtar deste her adımda şıngırdıyor ve nasırlı elleri, yavaş konuşan kendisi kadar konuşuyor.

Adacığa bir kasırga stokundan kırk çadır, yarım bir sahne ve lüks bir ev kurdu; nisanda yazılı olarak yetişmeyeceğini bildirdiğini söylüyor. Cuma akşamı altıda bir çek aldı ve banka onu bir saat sonra geri çevirdi. Öfkeli ve bunu saklamıyor: hâlâ ona üç yüz kırk bin dolar borçlular.

Elroy, her kapının anahtarı elinde olan öfkeli bir alacaklının dikkat çektiğini biliyor. Dedektif festivalin parasını cebe indirdiğini ima ettiğinde sesi yükseliyor: karşılıksız bir çek ve ıslak kırk çadır kalmış elinde. Aldatılmış bir adamın dürüst öfkesi olabilir. Kimse gerisine bakmasın diye bağıran biri de olabilir. Hangisi olduğuna dedektif karar vermek zorunda.