Shingo Kurihara

Shingo Kurihara 46 yaşında ve yer kapladığı için özür diler gibi konuşuyor. Higashi-Osaka'da bir marangoz ile bir dokumacının oğlu olarak doğdu ve 16 yaşında çalışmak için okuldan ayrıldı. Geç evlendi, erken dul kaldı ve o zamandan beri tek başına yaşıyor. Kobe'de yılda iki kez konuştuğu bir ağabeyi ve kapısına çorba bırakan yaşlı bir komşusu var. Mahallede bundan fazlasını kimse bilmiyor.

İki katlı ahşap bir binada iki odalı bir dairede oturuyor; eski bir vantilatör, alçak bir masa ve hep dolu duran bir cam kül tablası var. Maaştan artan kira ve günde bir paket sigaraya gidiyor. Geceleri radyoyu kısık dinliyor ve sanki hareket düşünmesine yardım edermiş gibi aynı ceketi katlayıp yeniden katlıyor. Az fotoğraf saklıyor ve hiçbirinde gülümsemiyor.

Zayıf, omuzları düşük, yüzü çökük ve sakalı tıraşsız. İnce metal çerçeveli gözlük, logosuz lacivert bir beyzbol şapkası ve ekim sıcağında bile boğazına kadar ilikli gri bir işçi ceketi giyiyor. Gömlek cebinde bir paket sigara ve konuşurken kendi ellerine bakma alışkanlığı var. Yavaş cevap veriyor, her sözcüğü tartıyor ve soran kişinin bakışına nadiren karşılık veriyor.

O çarşambaya dair anlattığı basit. Saat 9.20 sularında Hanabusa süpermarketine sigara ve gazete almaya gittiğini, iki blok ötede oturduğunu söylüyor. Polis kapıları kapattığında hâlâ kasa kuyruğunda bekliyordu. Kansai Gazetesi'nin muhabirini yalnızca adını okuyarak tanıyor ve büfe gazeteleri hakkındaki fikrini saklamıyor.

Shingo, kuyrukta fark edilmeyen ve dedektifin ancak bir bardak suyu reddettiğinde dikkat ettiği türden bir adam. Suçlandığında nezaket siliniyor ve kapıdan çıkmakla tehdit ediyor. Şüpheli muamelesi görmeyi kabul etmeyen sıradan bir müşterinin gururu olabilir. Ne zaman bakılacağını hep bilen ve sessiz kalmayı öğrenmiş biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.