Isobel Carrick

Isobel Carrick 22 yaşında ve bir pamuk tüccarının en büyük kızı, şehrin alçak sesle söz ettiği türden bir genç kız. Glasgow'da cephesinde altı pencere olan açık renk taştan bir evde doğdu ve Fransızca, piyano ve hiçbir şey söylemeden dinleme sanatını öğrendiği özel bir kız okulunda okudu. İki küçük erkek kardeşi, onu putlaştıran bir annesi ve herkes adına karar veren bir babası var. Herkes onun çok iyi yetişmiş bir genç kadın olduğunu söylüyor. Kimse bundan fazlasını söylemiyor.

Evin asıl katında yaşıyor; salon bütün cepheyi kaplıyor, şalın altında bir kuyruklu piyano, yosun rengi ipek kanepeler, uzun bir ayna ve gravür albümlerinden oluşan bir raf var. Kadife perdeler yarı aralık tutuluyor, böylece günün sonundaki ışık tamamen girmeden ulaşıyor. İki parçayı kusursuz, üçünü biraz çabayla çalıyor ve farkı saklamayı öğrendi. Perşembeleri ziyaretçi kabul ediyor ve kekleri kimin getirdiğini hep ezbere biliyor.

Porselen teni, ortadan ayrılmış ve şakaklarında lüleler olan alçak bir topuzda toplu koyu kestane saçları ve hesaplı bir mesafeden bakan soğuk gri gözleri var. Dantel yakalı koyu yeşil ipek bir elbise, bir kamee broş giyiyor ve evin içinde bile eldivenli, güderi eldivenli. Küçüklüğünden beri düzeltilmiş birinin temiz telaffuzuyla yavaş konuşuyor ve dedektife, görev gereği nezaket gösterilen terbiyesiz bir ziyaretçi gibi davranıyor.

Pazar gecesine dair anlattığı iyi aileden bir kızın anlatısı: odasından çıkmadı, aşağı inmedi ve kimseyi kabul etmedi. Ölen adamı nasıl tanıdığı sorulduğunda, iki yıl önce bir pazar gezintisinde bir arkadaş tarafından tanıştırıldığını ve geçmiş bir kız kapriçi olduğunu söylüyor. Mahalledeki söylentileri şehrin canı sıkıntısına bağlıyor ve onu rezil görmekten mutlu olacak iki ailenin adını sayıyor.

Isobel, yüksek sesle suçlanan saygın bir tüccarın kızının herkesten fazla kaybedeceği bir şey olduğunu biliyor. Dedektif sıkıştırdığında bir eldivenini düzeltiyor, çenesini kaldırıyor ve kiminle konuştuğunu hatırlamasını nezaketle istiyor. İyi yetişmiş bir kızın yaralı onuru olabilir. Hissettiğini saklamakta o kadar eğitilmiş biri olabilir ki neyi sakladığını artık ayırt edemiyor. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.