Martha Quill

Martha Quill 31 yaşında ve oğlan doğduğundan beri, dört yıldır evin iki çocuğuna bakıyor. Wigan'da bir madenci ile bir dokumacının kızı olarak doğdu ve on iki yaşında bir tüccar evinde tencere yıkayarak hizmete girdi. Mutfaktan merdivene, merdivenden çocuk odasına yükseldi ve her zaman istediği yere vardığını düşünüyor. Evi parayı verenden daha iyi tanıyor ve bunu isteyene de istemeyene de söylüyor.

Çocuk odasında uyuyor: en üst katta, açık renk tahta zeminli geniş bir salon, iki demir yatak, cephesi açık bir oyuncak ev ve ev konuşmaz hale gelene kadar nakış yaptığı bir sallanan sandalye. Pencere arka çatıya ve bahçeye bakıyor, şömine beşte yakılıyor. Günlerinin çoğunu orada, merdivene kulak vererek geçiriyor: kimin çıktığını, kimin indiğini ve her adımın ne kadar ağır olduğunu biliyor.

Yuvarlak ve pembe yüzlü, küçük ve dikkatli gözlü, kestane saçları beyaz bir dadı bonesinin altında toplu. Kolalı beyaz önlüklü gri pamuklu bir elbise giyiyor ve belinde, her adımda şıngırdayan ve gelişini kendisinden önce haber veren bir anahtar demeti taşıyor. Meraklı, konuşkan, fikir sahibi, patronların hikâyeleriyle dolu ve bir sohbete başladığında onu kesmek kolay değil.

Patronun hastalandığı iki haftaya dair anlattığı evde dolaşan birinin anlatısı: 9'unda başucundaki bir şişenin dibinde çökmüş, erimeyen şeker gibi beyaz, kuru bir toz. Patron tattı, acı olduğunu söyledi ve bir daha içmedi. Odaya giden tepsiler birçok elden geçiyordu: onunki, aşçınınki, hemşirenin, koridorda kim varsa. Bu evde dört yılın fikir sahibi olma hakkı verdiğini söylüyor.

Martha, her şeyi bilen bir dadının bunun için hatırlanma riski taşıdığını biliyor. Dedektif başka ne fark ettiğini sorduğunda hevesle ağzını açıyor, yana bakıyor ve sesini alçaltıyor. Hiç dinlenmemiş bir tanığın isteği olabilir. Anlatacağını saklamasının uygunluğuna göre seçen biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.