Cornelius Halloway

Cornelius Halloway 46 yaşında ve yirmi beş yıldır ağabeyinin kazandığı parayı sayıyor. Liverpool'da iflas etmiş bir armatörün iki oğlunun küçüğü olarak doğdu ve ağabeyinin yüz, kendisinin ise rakam olacağını erken öğrendi. On dokuz yaşında pamuk firmasına kopyacı olarak girdi, muhasebeciliğe yükseldi ve bugün New Orleans'tan gelen sevkiyatların kayıtlarını denetliyor. Ağabeyinin satın aldığını, kendisinin saydığını ve ikisi arasında hep böyle olduğunu, kırgınlık olmadan söylüyor.

Saygın ve renksiz bir mahallede koyu tuğlalı bir evde tek başına oturuyor; sabah gelip dörtte giden bir hizmetçisi var. Oturma odası kullanılamayacak kadar düzenli: at kılı bir kanepe, ciltli defter kitapları dolu bir kitaplık, her gece onda kurduğu bir masa saati ve yılların içinde parmağının koyu bir iz bıraktığı parlatılmış pirinç bir hokka. Pazarları kiliseye gidiyor, sonra hayatını hiç sormamış sağır bir teyzeyle çay içiyor.

Seyrek kestane saçlı, briyantinle geriye taranmış, uzun favorili ve gaz lambası altında yaşayanların solgun tenli. Küçük metal çerçeveli gözlük ve yelekli, saat zincirli siyah yas takımı giyiyor; parmakları kalem mürekkebiyle lekeli. Alçak sesle ve toplanmış sütunlar gibi kapanan muhasebeci cümleleriyle konuşuyor. Kibar, ölçülü ve küçük iç çekişlere meyilli, dedektifle hesap anlatmaya alışmış bir adamın saygısıyla konuşuyor.

Ağabeyinin hasta olduğu iki haftaya dair anlattığı endişeli bir akrabanın anlatısı: ağabeyinin midesi 27 nisandan beri yanıyordu ve Theodore her zaman hipokondriyaktı, kendisine satılan her tonik alırdı. Defterlerle ve New Orleans sevkiyatlarıyla her zamanki gibi ilgileniyor. Firmadan söz ederken ses dikleşiyor, hastalıktan söz ederken zayıflıyor. Yas tuttuğunu ve şehirdeki söylentileri duysa da hiçbirine inanmadığını söylüyor.

Cornelius, defterlere bakan ve firmaya vâris olan küçük kardeşin dedektifin dikkat ettiği türden bir akraba olduğunu biliyor. Soru mirasa geldiğinde biraz gülümsüyor, gözlüğünü çıkarıyor ve bunun vasiyet avukatına sorulması gerektiğini söylüyor. Bir ölünün önünde paradan söz etmeyi sevmeyen, yaslı, ketum bir adamın çekingenliği olabilir. Her sütunun neyi sakladığını tam olarak bilen biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.