Renato Albuquerque

Renato Albuquerque 52 yaşında ve yirmi yıldır müzenin koleksiyonuna bakıyor. Petrópolis'te bir saatçi ile bir Fransızca öğretmeninin oğlu olarak doğdu ve narin mekanizmalar ile küf kokan kitaplar arasında büyüdü. Floransa'da restorasyon okudu, bursu uçak biletini zor karşıladı ve Rio'ya fırça valizi, sağlam el ününü ve dünyanın şeylere dokunanlar ile onları yok edenler diye ikiye ayrıldığı kesinliğiyle döndü.

Laranjeiras'ta asansörsüz bir binanın dördüncü katında, bir mango ağacına bakan yüksek pencereli, salon ve yatak odalı bir dairede oturuyor. Salon bir atölyenin uzantısı gibi: katlanır şövaleler, keçeyle kaplı bir çizim masası, büyüteçler, üst rafta kapalı çözücü şişeleri ve damlalıkla suladığı bir incir bonsai. Kahvesini süt katarak ince porselen fincanda içiyor, asla kupada değil, ve az uyuyor. İyi bakılmış bir tablonun, ona bakan adamdan uzun yaşadığını söylüyor.

Geriye taranmış kısa kır saçlı, esmer açık tenli ve farkına varmadan önlüğüne sildiği çözücü lekeli parmaklı. Gri bir restoratör önlüğünün altına kolları sıvalı beyaz keten gömlek giyiyor. Kibar, ağır başlı, polise bir öğretmenin sabrıyla davranıyor ve tablolardan bir babanın şefkatiyle söz ediyor. Bir fırça darbesini anlatmak için sanki havayı kırmaktan korkuyormuş gibi iki elini özenle kullanıyor.

Soygun öğleden sonrasına dair anlattığı mahalle sakininin anlatısı: cumayı öğleden itibaren blocobloco Brezilya karnavalında davulcuların ve eğlenenlerin katıldığı, genellikle bir semtte yapılan sokak yürüyüşü.da geçirdi ve müzeyi ancak akşam telefonla öğrendi. Her tablonun çerçevenin arkasındaki çelik bir kilitle ve kancalardaki naylon telle sabitlendiğini, eski ama dürüst bir sistem olduğunu ve bakımını kendisinin yaptığını açıklıyor. Yirmi yıldır tuvallerin tozunu samur fırçasamur fırça Samur kürkünden yapılan çok ince ve yumuşak fırça; hassas resim ve sanat eseri temizliğinde kullanılır.yla aldığını hatırlatıyor. Ayrıca bekçilerin başının blocoyu görmek için elinde bardakla kapıyı bıraktığının kendisine anlatıldığını da ekliyor.

Renato, müzenin her kilidini bilen adamın onlar hakkında ilk sorulacak kişi olduğunu biliyor. Dedektif ona hırsız dediğinde öğretmen sabrı kasılıyor: yirmi yıl toz ve fırça, ve bana hırsız mı diyorsunuz? Bir cümleden fazlasıyla dönün. Hayatını tuvallere adamış bir adamın yaralı onuru olabilir. Konuşmayı bitirmek için ders tonunu kullanan biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.