Arnaldo Pezzotti

Arnaldo Pezzotti 54 yaşında ve otuz yılını motorların arasında geçirdi. Modena'da, bir demircinin oğlu olarak doğdu, 14 yaşında yeri süpürmek için bir yarış arabası atölyesine girdi ve 30 yaşında baş tamirci olarak çıktı. Yirmi yıldır şampiyon Teodoro Iturbe'nin İtalyan ekibini yönetiyor. Pilota hem oğlu hem patronu gibi davranır ve ikisiymiş gibi onunla kavga eder.

Modena'da ekip atölyesinin üstündeki iki katlı evde yaşıyor; demir merdiven doğrudan garaja iniyor. Mutfakta dört gözlü bir ocak, hep ateşte bir ragu tenceresi ve bile bile beş dakika ileri giden bir duvar saati var. Atölyenin ofisinde programlarla dolu bir mantar pano, bir çizim masası ve artık var olmayan arabaların fotoğrafları duruyor. Az uyur ve ayakta yer.

Kısa ve geniş, yüzü güneşten kızarmış, düzeltilmiş gri bıyıklı ve briyantinle geriye taranmış gri saçlı. Neredeyse hep terli, kısa kollu beyaz gömlek, askılı haki keten pantolon ve boynunda gümüş bir kronometre taşıyor; her antrenmandan önce onu bilek saatiyle ayarlar. Parmaklarının arasında yakıt yakınında asla yakmadığı sönük bir puro var. Sert, teatral, elleriyle konuşur.

Şampiyonun götürüldüğü geceye gelince, takımın işleriyle otelin dışında olduğunu ve 21.20'de kapıda polisi bulunca döndüğünü söylüyor. Ertesi günkü yarışa dair neyin tehlikede olduğunu saklamıyor: gelecek yılın fabrika sözleşmesi. Teodoro pistte olmazsa Amerikalılar ödülü alır ve o Modena'ya nedenini açıklayarak döner. Fidye ne kadar istendi sorulduğunda, kimse bir şey istemedi, diyor ve ekliyor: henüz.

Bu, pilotunu, yarışı ve sözleşmeyi aynı gecede yitirmiş bir şefin içten çaresizliği olabilir. Duyulmasını istemediği şeyi örtmek için hep yüksek sesle konuşan birinin tiyatrosu da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.