Nadia Brzeska

Nadia Brzeska 29 yaşında ve fiyat tartışmayı sevmeyen insanlara altı haneli mücevherler satıyor. Krakow'da bir eczacı ile bir tarih öğretmeninin kızı olarak doğdu ve 22 yaşında bir müzayede evinde stajla Londra'ya geldi, staj tezgâh işine dönüştü. Dikkatliyken aksansız, yorgunken aksanlı İngilizce konuşuyor ve müşterinin asla haksız olmadığını, haksız olduğunda bile, öğrenmiş birinin inceliğine sahip.

İstasyonun yakınında, kırmızı tuğlalı bir binada neredeyse hiç evde olmayan bir oda arkadaşıyla paylaştığı küçük bir dairede, Ealing'de oturuyor. Pazarları bütün hafta için pierogi pişiriyor, pencere pervazında bir fesleğen saksısı tutuyor ve annesiyle her gece kimseyi uyandırmamak için kısık sesle Lehçe görüntülü konuşuyor. Metroya 7.40'ta biniyor ve kapı açılmadan önce her vitrini kontrol etmek için dükkâna on beş dakika erken varıyor.

Açık kestane düz saçları kusursuz bir alçak at kuyruğunda, yeşil gözleri bugün ağlamaktan şişmiş. Yakasında sade bir gümüş broş olan dükkânın siyah tayyörünü giyiyor ve bileğinde taze bir çizik taşıyor. Kibar ve kesin, alçak sesle konuşuyor ve bir tırabzana tutunur gibi prosedürlere tutunuyor: açılış sırası, kapanış sırası, kim neyi imzalıyor. Müşteri ajandasına ve çalışanların dosyasına bakıyor.

Soygun perşembesine dair anlattığı, tam merkezinde bulunmuş birinin anlatısı. İki adam 16.40'ta bir taksiden indi, kapıcı çift kapıyı açtı ve sonra silahlar, vitrinler ve kolunun sırtında namlu varken kaldırıma çekilmesi oldu. Dışarıda biri havaya ateş etti. Silah doğrultulduğu için kilitleri açtığını söylüyor ve dedektiften bunu harfi harfine not etmesini istiyor.

Nadia, vitrinleri tereddütsüz açan bir tezgâhtarın dışarıdan bakana onları açmayı bekleyen bir tezgâhtar gibi göründüğünü biliyor. Dedektif hızına işaret ettiğinde gözleri yine doluyor ve broşu parmaklarıyla sıkıyor. Rehine olmuş ve henüz hissetmeyi bitirmemiş birinin korkusu olabilir. Neyi kaçıracağından korkarak her sözcüğü tartan biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.