Bruno Kessler

Bruno Kessler 49 yaşında ve yirmi yıldır Berlin banliyö treninin raylarını geceleri bekliyor. Cottbus'ta bir yük treni makinisti ile bir kantin aşçısının oğlu olarak doğdu, yıllarca yol inşaatında çalıştı ve sırtı daha çok yürünen, daha az taşınan bir iş istediğinde 29 yaşında demiryoluna girdi. Kendi bölümünün her traversini tanıyor ve rayların sabaha karşı birçok insandan daha çok konuştuğunu söylüyor.

Karısıyla birlikte şehrin doğu çeperinde, sekizinci katta prefabrik bir blokta oturuyor; karısının sardunya yetiştirdiği ve onun iş botlarını havalansın diye bıraktığı bir balkonları var. Sabahları panjurlar kapalı uyuyor ve bütün bina öğle yemeği yerken öğlen akşam yemeğini yiyor. Mutfakta bir termos kahve hep dolu ve salondaki radyo yalnızca futbol maçı çalıyor.

Geniş yüzlü, kırmızıya çalan açık tenli, kırpılmış kır sakallı ve kaşlarına kadar çektiği, yalnızca uyurken çıkardığı siyah yünlü bir bere takıyor. Mavi kapitone bir ceketin üstüne demiryolunun turuncu yansıtıcı yeleğini giyiyor ve kemerinde, alışkanlıkla direk altında bile yaktığı büyük bir fener taşıyor. Az konuşan ve polise güvenmeyen biri: asgariyle cevap veriyor ve bir sonraki sözcüğü harcamadan önce her birini tartıyor.

Sabaha karşıya dair anlattığı, izi bulmuş birinin anlatısı: saat 4'te rayların arasında devrilmiş bir el arabası, korkuluğa bağlanmış kalın bir halat ve müze duvarına dayanmış bir alüminyum merdiven buldu, sanki biri onun viyadüğünden taşınmış gibi. Orada denizdeki gibi rüzgâr estiğini ve hiçbir cam sesinin duvarı aşmadığını, o saatte viyadükte tren olmadığını, çünkü trenlerin ondan çok uyuduğunu söylüyor. Müze viyadüğe bitişikken ve gece vakti ortalık bomboşken, o saatte kimin nerede olduğunu kesin olarak doğrulayan yok.

Bruno, altının çıktığı rayları bekleyen adamın neden hiçbir şey görmediğini açıklaması gerektiğini biliyor. Dedektif sikkeyi taşımaya yardım edip etmediğini sorduğunda kuruluk öfkeye dönüşüyor: yirmi yıllık demiryolunu hatırlatıyor, şimdi altını el arabasıyla mı taşıyor diye soruyor ve hırsız denmeden önce kanıt istiyor. Suç ortağı sayılan dürüst bir işçinin öfkesi olabilir. Gerisine cevap vermemek için az cevap veren biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.