Liesbeth Maas

Liesbeth Maas 39 yaşında ve on bir yıldır müzenin restoratörü. Utrecht'te bir boya fabrikası kimyagerinin kızı olarak doğdu ve bugün adıyla tanıdığı bir çözücü kokusu içinde büyüdü. Amsterdam ve Brüksel'de konservasyon okudu, özel bir restorasyon atölyesinde iki yıl çalıştı ve 28 yaşında müzeye girdi. Resimden bir doktorun hastalıktan söz ettiği gibi söz ediyor ve sözünün kesilmesine katlanamıyor.

Bir kanal kıyısında dar bir binada iki odalı bir dairede tek başına oturuyor; yüksek pencereler, balkonda bitkiler ve girişe dayalı siyah bir bisiklet var. Sanat kitabı rafları duvarları baştan başa kaplıyor ve yemek masasında her zaman bir büyüteç duruyor. Çayını termometreyle hazırlıyor ve sabit saatlerde yemek yiyor. Geceleri radyoyu kısık dinliyor.

Koyu sarı saçları alçak bir topuzda ve içinden bir kurşun kalem geçmiş, teni açık ve çilli, kalın camlı kaplumbağa çerçeveli gözlük takıyor. Lacivert bir elbisenin üstüne cila lekeli bej keten bir önlük giyiyor ve boynunda bir kurdeleyle saatçi büyüteci asılı. Kuru, tam ve her kesin olmayan cümleyi bir bakışla düzeltiyor.

Tabloya dair anlattığı teknik: çatlaklar fazla düzenli, diyor. Üç yüz yıl kuruyan boya, nehir çamuru gibi rastgele çatlar ve bu eşit çatlamış. Yüzlerden, ağır göz kapaklarından, sinema oyuncusu bakışından da şüphelendi. Doktor Hofstede ile iki eleştirmenin eseri kimyayla değil büyüteçle incelediğini ve çek imzalanmadan önce kimsenin onun laboratuvarını istemediğini hatırlatıyor.

Soru teknikten uzaklaştığında Liesbeth az konuşuyor ve titizliğinden şüphe edildiğinde buz kesiyor. Görevini yerine getirmiş ve geç dinlenmiş bir profesyonelin kararlılığı olabilir. Hikâyenin başka bir kısmını kendine saklayan birinin ketumluğu da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.