Leonor Siqueira

Leonor Siqueira 41 yaşında ve on iki yıldır Teodoro Bastos'un gölgesi; her şeye hükmeden ve ona danışmadan hiçbir şey yapmayanın yönetici sekreteri. Ribeirão Preto'da, bir muhasebeci ile bir ilkokul öğretmeninin kızı olarak doğdu, São Paulo'da sekreterlik okudu ve ajansa resepsiyonist olarak başladı. Ajandaya, seyahatlere, müşterilere ve hatta patronun annesinin doğum günü hediyesine bakar ve patron nefes alıyorsa saatini bildiğini söyler.

Paraíso'da açık tuğlalı bir binada iki odalı bir dairede yaşıyor; gri kanepeli salon, yönetim kitapları rafı, beyaz formika tezgâhlı küçük mutfak ve eğreltiotları ve hep açık bir not defteri olan balkon. 6'da kalkar, tostla kahve içer ve ajansa patrondan önce gelir. Hızlı konuşur, her şeyi not eder ve az şey unutur.

Zayıf ve uzun, beyaz tenli, düz kahverengi saçları alçak bir topuzla toplu ve özenli makyajı bugün gözlerinde dağılmış. İnci küpeler, siyah kalem etek giyiyor ve bir çocuğu koruyormuş gibi göğsüne bastırdığı deri bir ajandayı taşıyor. Verimli, kontrollü, kısa cümlelerle konuşur ve onu tekrar ettirenlere sinirlenir. Patronun hayatını ezbere bilir ve bunun gururunu saklamaz.

Ajansa gelince, on iki yıldır Doktor Teodoro'nun sekreteri olduğunu, her salı 18.30'da bir müşteriyle akşam yemeği için çıktığını ve saati bilenlerin kendisi, şoför, yönetim ve dikkat ederse Higienópolis'in yarısı olduğunu anlatıyor. Öğleden sonranın sonuna dair Gerson'u not ediyor: 18.20'de garaj telefonundan alçak sesle aradı ve o geçerken kapattı, ve sürekli patronun notlarını okumasını istiyor, sanki iz bırakmak istemiyormuş gibi.

Leonor, ajandanın her dakikasını bilen sekreterin birine bir tanesini söyleyip söylemediğinin sorulduğu kişi olduğunu biliyor. Dedektif ajandayı kaçıranlara verdiğini söylediğinde deri ajandayı göğsüne bastırıyor ve sağlam sesi çatlıyor: o adamın hayatına on iki yıl baktı. Patron için çalışan birinin yaralı sadakati, ya da kalkan olarak soğuk verimlilik: kapalı ajanda ikisini de saklıyor.