Callum Brierley

Callum Brierley 39 yaşında ve oturan birçok insandan daha çok zaman iplerde asılı kaldı. Slough'da, bir uçak tamircisi ile bir kuaförün oğlu olarak doğdu, 17 yaşında teknik okulu bıraktı ve cephe temizleme firmasına girdi; orada altı yıl boyunca City kulelerinin camlarını yerden iki yüz metre yükseklikte sildi. Bir düşüş onu ipi forkliftle değiştirmeye itti ve bugün dört yıldır deponun gündüz vardiyası amiri.

Slough'da yeni bir binanın beşinci katında tek odalı bir dairede yaşıyor; oradan uçakların Heathrow pistine sıra sıra inişini görüyor. Salonda deri bir koltuk, büyük bir televizyon ve cephe zamanlarında yandan çektiği yüksek binaların fotoğraflarıyla dolu bir raf var. Koridorda artık kullanmadığı ama atmadığı teleskopik saplı bir cam silecek duruyor.

Zayıf, omuzları güçlü, yüzü köşeli, kısa düzeltilmiş kızıl sakallı ve yanları kazınmış kızıl kestane saçlı. Çenesinde ince bir yara izi, damarları çıkık ön kolları var; gri iş montu ve turuncu yansıtıcı yelek giyiyor, göğsünde kimlik kartı ve bileğinde kalın bir spor saat. Pratik, cevaplarda hızlı; depodan sanki onu o yönetiyormuş gibi söz eder ve polise prova edilmiş sabırla davranır.

İşine gelince gündüz vardiyasını denetlediğini ve ondan önce altı yıl ipte asılı kaldığını anlatıyor. Alarmı açıklıyor: zeminde, üç metre yüksekliğe kadar kapsayan hareket sensörleri ve ondan yukarısı yok, çünkü kimse tavandan gelen bir hırsızı düşünmedi. Gece bekçisine dair, erken geldiğinde kapıdan gördüğü gibi, arabasının gece yarısı ile 02.00 arasında avludan kaybolduğunu ve defterdeki devriyelerin fazla tam tuttuğunu belirtiyor.

Callum, cuma günü sandıkları dizen amirin boş çıktıklarında ilk hatırlanan kişi olduğunu biliyor. Dedektif tavan penceresinden indiğini ve kitapları aldığını söylediğinde bileğindeki spor saati çeviriyor ve yük denetlediğini, çalmadığını, yalnızca sendika avukatı önünde konuşacağını söylüyor. Bir profesyonelin isyanı, ya da hazır cevabı olmadan biten prova edilmiş sabır: saat aynı biçimde dönüyor.