Everett Pinder

Everett Pinder 58 yaşında ve adanın yarısına arsa sattı. Tam orada, bir inşaat ustasının oğlu olarak doğdu ve toprağın kimsenin götüremeyeceği tek şey olduğunu erken öğrendi. Bir ip ve bir kazıkla parselleri ölçerek başladı, sonra bir emlak bürosu açtı ve bugün, dünya Bahamalar'ı keşfettiğinde ona göre servet edecek kilometrelerce kıyının sahibi. Yirmi yıldır tüccarın ortağı ve dostuydu.

Kasabaya on dakika uzaklıkta, geniş verandalı ve tavan vantilatörlü beyaz taş bir evde yaşıyor. Sabahı gürültülü vantilatörlü bir ofiste, sarılı haritalar, masada pirinç bir pusula ve limana bakan bir pencereyle geçiriyor. Herkesi adıyla selamlar, yakındaki herkesin öğle yemeğini öder ve bir müşterinin çocuğunun doğum gününü asla unutmaz.

Kısa ve bodur, yüzü güneşten yanık, yanakları kızarık, seyrek gri saçları geriye taranmış ve kısa bıyıklı. Neredeyse hep buruşuk krem rengi keten bir takım elbise, gevşek kravat ve ceketin cebinde bir mendil giyiyor. Sevimli ve konuşkan, kendi masumiyetini bir arsa satar gibi satar: coşkuyla, acele etmeden ve bir tokalaşmayla.

Saat 7.00'de dostunu kahvaltıya çağırmak için, evde yattığı her seferinde yaptığı gibi kapısını çaldığını, yanık kokusunun kapının altından geldiğini ve tüylerin hâlâ vantilatörle uçtuğunu anlatıyor. Yirmi yıllık dostluk, diyor, ve böyle bitti. Kâhyakâhya Büyük bir evin işlerini yöneten, hizmetçilere bakan görevli. kadına dair, 23.30'da pencereden onu yağmurluğunun altında bir paketle servis kapısından çıkarken gördüğünü söylüyor ve bir kâhya kadının fırtınanın altında nereye gittiğini soruyor. Damada dair, kolların dirseğe kadar kavrulmuş olduğunu ve sakalı fark ediyor.

Everett, bu kadar tatlı bir adamın tam da fazla tatlı olduğu için kuşku uyandırdığını biliyor. Bu, gerçekten yas tutan eski bir dostun açık sözlülüğü olabilir. Başkası başka bir sohbeti satın almadan önce konuşmayı satmayı öğrenmiş birinin sevimliliği de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.