Consuelo Ibarguren

Consuelo Ibarguren 41 yaşında ve dokuz yılını Club Cibeles'le yolda geçirdi. Bilbao'da, bir tersane muhasebecisinin kızı olarak doğdu ve dans etmeyi öğrenmeden önce daktilo yazmayı öğrendi. Kulübe 32 yaşında sözleşme yazmak için girdi ve bugün her oyuncunun forma ve ayakkabı numarasını biliyor. Heyetin hiçbir kâğıdını kaybetmediğini söylüyor ve bu doğru.

Madrid'de Gran Vía yakınında bir teyzeyle eski bir daireyi paylaşıyor: üç oda, uzun bir koridor, hidrolik fayans zemin, çay takımlı bir büfe ve komşuların çamaşır astığı iç avluya bakan bir pencere. Her şeyi teyzenin yorucu bulduğu bir titizlikle düzenli tutar. Her kâğıdın dosyası, her dosyanın çekmecesi var. Seyahatte neredeyse boş bir valiz taşır, çünkü az şeyle seyahat etmeyi öğrendi.

Orta boylu, yüzü oval ve ciddi, kahverengi gözleri göz altı halkalı ve koyu saçları kaplumbağa kabuğu bir tokayla sıkı bir topuza toplu. Buruşuk gri keten bir kostüm, boğazına kadar ilikli beyaz bluz, küçük inci küpeler giyiyor ve göğsüne bastırılmış bir evrak çantası taşıyor. Verimli, kuru; form doldurur gibi konuşur ve düzensizliği kabul etmez. Kolay gülmez ama onu tanıyanlar, geldiğinde kahkahasının kulübün en içtenlisi olduğunu söylüyor.

Santrfora gelince cuma günü yorgun ve huysuzdu, diyor, her maçtan önce olduğu gibi. Erken yemek yedi, sıcaktan yakındı ve 21.00'de yukarı çıktı, 9.00'dan önce kimsenin kendisini uyandırmamasını isteyerek. Gece konsiyerji için sürgün bir cumhuriyetçi olduğunu, Franco'dan tükürür gibi söz ettiğini ve 5.50'de iki yabancının yukarı çıkmasına izin verdiğini hatırlıyor. Dedektifin kendi sonuçlarını çıkarmasını istiyor. Cuma gecesini nerede geçirdiği sorulduğunda, otelde, başka nerede, diyor ve tonunu değiştirmesini istiyor.

Bu, kulübe getirilen düzensizlikten alınmış örnek bir çalışanın kuruluğu olabilir. Birden fazla kâğıdı dosyanın dışında tutan birinin katılığı da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.