Mireya Solórzano

Mireya Solórzano 56 yaşında ve ona göre Manhattan'ın her kapısını açan bir ajandası var. Meksika'nın Guadalajara kentinde, bir pansiyoncu kadının ve bir otobüs şoförünün kızı olarak doğdu ve 19 yaşında bir müzayede evinde resepsiyonist olarak çalışmak için Amerika Birleşik Devletleri'ne geldi. Mesleği, başkalarının sanattan konuşmasını dinleyip duyduklarını biriktirerek öğrendi ve bugün herkese canım diyor.

Banliyöde, kadife kaplı salonu ve gümüş demliklerle dolu büfesi olan, altın çerçeveli aile portreleri ve kimsenin çalmadığı bir piyanosu bulunan geniş bir evde yaşıyor. Misafir ağırlamayı seviyor. Kapıdan kim geçerse ona porto şarabı ikram ediyor ve koleksiyoncu hikâyelerini o kadar ayrıntılı anlatıyor ki dinleyen kimden söz edildiğini sormayı unutuyor.

Teni açık esmer, koyu kahverengi saçları kusursuz alçak bir topuzda ve şarap rengi ruju hep tazelenmiş. Deve tüyü rengi yünlü bir mont, kahverengi deri eldivenler giyiyor ve yakasında kuş biçiminde altın bir broş taşıyor. Ev sahibesi gülümsemesi, konuşma sertleştiğinde bile hiç silinmiyor ve sıcak sesi, inanılmak istediğinde perde alçalıyor.

Sanat taciri olduğunu ve on iki yıldır çok kapalı bir koleksiyoncuyla Haverford arasında köprü kurduğunu söylüyor. Bay Wexley'i sakinleştirmeye geldi, sorguya çekilmeye değil. Delphine'in tabloları altın bir büyüteçle incelediğini ve son zamanlarda galerinin restoratörünün biraz tuhaf davrandığını belirtiyor. Konuşma koleksiyoncuya dönünce sesini alçaltıyor ve onun adı olmasın diye para ödediğini söylüyor.

Mireya, adının bütün menşe belgelerinde olduğunu biliyor. Dedektif onu elinde bir kâğıt olmadan suçladığında, on iki yıllık itibardan söz ediyor ve avukat istiyor. Temiz bir adı savunan birinin sağlamlığı olabilir. Boş bir koridorun önünde öfkesini çokça prova etmiş biri de olabilir. Hangisi olduğuna dedektif karar vermek zorunda.