Jonas Brandt

Jonas Brandt 36 yaşında ve mesleği dedesinden öğrenmiş babasından miras kalan küçük bir Saksonya demircisinin sahibi. Dresden'e bir saat uzaklıktaki eski bir maden kenti olan Freiberg'de doğdu ve 14 yaşında yaz tatillerinde kapı zımparalamaya başladı. Bugün üç çalışanı, beyaz bir minibüsü ve kiliseleri, belediyeleri ve kendi deyimiyle eyaletteki müzelerin yarısını içeren bir müşteri listesi var.

Freiberg'de gri taştan bir binanın arkasında zemin katta tek başına yaşıyor; az kullandığı bir mutfak ve paslanmaz boya kutularını renklere göre istiflediği dar bir arka bahçesi var. Kış akşamlarında kimsenin sipariş vermediği dövme demir parçalarını onarıyor: 1900'den kalma bir tırabzan, bir kilise menteşesi, küçük bir bahçe kapısı. Eski demirin insandan daha sabırlı olduğunu söylüyor ve bu yüzden demiri tercih ediyor.

Yanları kazınmış koyu sarı saçlı, kısa ve hep tıraşsız sakallı, neredeyse hiç göz kırpmayan soğuk mavi gözlü bir adam. Mesai dışında bile turuncu yansıtıcı şeritli lacivert bir iş ceketi giyiyor ve kalın ellerinde parmaklarında her zor iş için bir tane olmak üzere eski kesikler var. İşte babasından kalan, koyu siperli eski bir kaynak maskesi kullanıyor ve değiştirmeyi reddediyor. Alçak sesle, fazla kibarca, sanki cümleyi prova etmiş gibi konuşuyor ve bir soruyu başka bir soruyla geri çevirme alışkanlığı var.

Şatoya dair anlattığı bir tedarikçinin anlatısı: demirci atölyesi bu yıl orada parmaklık boyası ve onarımı yaptı, her biri gibi bir iş ve o yirmi tedarikçiden biri. Hazine odasını bir ziyaretçi olarak tanıdığını, çocukken annesiyle bir kez gittiğini ve mücevherlerden çok kuyruğu hatırladığını söylüyor. Ona göre hasarın bir adresi var: kamera her şeyi çekti ve polisin gelmesi sonsuza kadar sürdü. Sokak karanlıkken ve dış kameralar kördüyken, soygundan önceki günlerde o pencerenin yakınında kimin dolaştığını kesin olarak doğrulayan yok.

Jonas, parmaklığın yenildiği bir soygunda demircinin listedeki ilk isim olduğunu biliyor. Dedektif onu doğrudan suçladığında nezaket sertleşiyor: parmaklık onardığını, dedektifin bir hırsız aradığını ve testeresi olan adamı seçtiğini ve soruşturma tembelliğinin başka bir adı olduğunu söylüyor. Mesleği yüzünden şüpheli sayılan bir zanaatkârın gururu olabilir. Soruyu duymadan önce cevabı hazır olan biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.