Mattias Veldkamp

Mattias Veldkamp 31 yaşında ve asla kazanabileceğinden daha fazla değeri olan tabloları asarak geçiniyor. Dordrecht'te, bir liman işçisi ile bir market kasiyerinin oğlu olarak doğdu, 18 yaşında teknik okulu bıraktı ve bir sanat nakliyat firmasına yardımcı olarak girdi; orada iz bırakmadan paketlemeyi, taşımayı ve monte etmeyi öğrendi. Bugün firmanın güvenilir montajcısı ve depo argosuyla, hızlı ve gözleri yerde konuşuyor.

Liman yakınında bir bisiklet atölyesinin üstünde küçük bir dairede yaşıyor ve günlerinin çoğunu nakliyat firmasının deposunda, tavana kadar yığılı ahşap sandıklar, balonlu naylon rulolar, paletler ve her matkap ucunun yerinin olduğu bir alet tezgâhı arasında geçiriyor. Aralıkta meslektaşlarıyla termostan kahve içer ve radyoyu yüksek sesle dinler. Temiz bulduğu ahşap ve sünger kokusunu sever.

Zayıf, kolları uzun, yanaklarında kızarık açık teni, yanları kazınmış kısa perçemli kahverengi saçları ve seyrek tıraşsız sakalı var. Sol kulağında küçük bir halka küpe, gri bir sweatshirt üzerine nakliyat firmasının siyah kapitone yeleği ve kemerinde en çok sevdiği alet olan kablosuz bir matkap taşıyor. Sevimli ve alaycı; küratörleri hiçe sayar.

Sergiye gelince iki haftada yüz elli eseri, her biri kilitli bir güvenlik kancasına asarak monte ettiğini, sonra biri eğilirse diye nöbetçi kaldığını anlatıyor. Küratör için, her şeye hükmeder, hiçbir şey taşımaz, diyor ve bir önceki akşam temizlik ekibinin söylediği gibi bina içinde ışıkları kapalı geç saate kadar kaldığını söylüyor. İçeride ne yaptığını ve kimsenin ona sorup sormadığını soruyor.

Mattias, her tabloyu asan montajcının bir tablonun nasıl alındığını en iyi bilen kişi olduğunu biliyor. Dedektif kapıyı açık bırakıp sabaha karşı döndüğünü söylediğinde, küpesinin halkasını parmağıyla çeviriyor ve tablo astığını, çalmadığını, yalnızca nakliyat firmasının avukatı önünde konuşacağını söylüyor. Hırsız muamelesi gören bir işçinin isyanı, ya da bildiğini örten argo: halka bir şey demeden dönüyor.