Séverine Pothier

Séverine Pothier 27 yaşında ve altı yılını Dijon istasyonunun telgraf gişesinde geçirdi. Auxerre'de, bir çamaşırcı ile erken ölen bir demiryolcunun kızı olarak doğdu ve 14 yaşına kadar okudu; o yaşta bir rahibe ona şakayla Mors alfabesini öğretti. 21 yaşında şirket onu telgrafa aldı, çünkü yalnızca bekâr ya da dul kız alıyor ve iyilik yapar gibi ödüyor. Her trenin saatini ezbere biliyor.

İstasyon yakınında, koyu kiremitli bir çatının altında, dar bir yatak, bir sandık, dikiş masası ve raylara ve şehre açılan bir pencereyle kiralık bir odada yaşıyor. Gece trenlerini dinler ve düdüğünden hangisi olduğunu söyler. Ev sahibi, bir makinistin dul karısı, ucuz kiralar ve soru sormaz. Masada porselen bir demlik ve fayans bir fincan saklıyor.

Zayıf, yüzü ince ve soluk, koyu kahverengi saçları yüksek bir topuzla toplu ve dikkatli gözlü. Çenesine kadar ilikli koyu yüksek yakalı bir elbise, dirseklere kadar siyah kumaş koruyucu kol ve kulağının arkasında bir kurşun kalem taşıyor. Yakasının içinde kaybolan ince bir ip tek kibri. Kesin, kuru, yüksek sesle konuşandan kuşkulanır ve bir dakikayı bile şaşmaz.

Gişesinden 1 numaralı peronu ve eşya ambarının kapısını görüyor. Dün saat 10.00'da mucit, New York'taki karısına akşam Paris'e, pazartesi Londra'ya ve 24'ünde Liverpool'a varacağını yazan bir telgraf göndermek için uğradı. Uzun boylu ve nazik bir adamdı, para üstünü beklemeden ödedi. Öğleden sonra erken saatlerde ambarı kimin kullandığı sorulduğunda, 14.00-15.00 arası kimse, çünkü ekip avlunun ucundaki kargo gemisini boşaltmaya gidiyor. İstasyonun en sessiz saati. Dedektif neyi sakladığını söylemesini talep ettiğinde, onu ilgilendiren hiçbir şey olmadığını söylüyor ve sesini alçaltmasını istiyor.

Bu, erkekler arasında çalışan ve gerekenden fazlasını sunmamayı öğrenmiş bir kadının çekingenliği olabilir. Bir yokluğu açıklamamayı yeğleyen birinin ketumluğu da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.