Roderick Wraxall

Roderick Wraxall 51 yaşında ve yedi yılını Leonora Vesey'nin edebiyat ajanı olarak geçirdi. Cheltenham'da, bir Anglikan papazının oğlu olarak doğdu, Oxford'da bitirmeden okudu ve yayıncılığa Bloomsbury'de bir yayınevinde el yazması okuyucusu olarak girdi. 44 yaşında kendi ajansını açtı; bir masa, bir sekreter ve tanıdıklarının takıntılı diye nitelediği bir tutkuyla. Kitaplardan yarış atlarından söz eder gibi söz eder ve ikisine de bahse girer.

Bloomsbury'de bir tuğla binanın birinci katında, tavanı yüksek bir odada çalışıyor; çınar ağaçlı bir meydana bakan pencereler, tavana kadar iple bağlı el yazmalarıyla dolu raflar, meşe bir yazı masası ve telefonda pazarlık ederken bir uçtan bir uca yürüdüğü eskimiş bir Acem halısı var. Bir köşede pirinç bir semaver kaynıyor ve sekreter her saat çay getiriyor. Londra'da aynı meydana bakan bir dairede yaşıyor.

Çok uzun, neredeyse iki metre, zayıf ve alçak kapılardan geçmekten biraz kambur. Yüzü uzun, ince gri bıyıklı ve gri saçları briyantinle geriye taranmış. Koyu gri çizgili takım elbise, siyah yün palto ve getr giyiyor ve konuşurken açıp kapattığı gümüş bir sigara tabakası taşıyor. Çekici, konuşkan; dinlemek için eğilme ve tam zamanında gülme huyu var.

Leonora'yı 1919'dan beri temsil ediyor; o zaman altı yayıncı ilk romanını geri çevirmişti. Yedi yıl el yazmasını kapı kapı taşıdığını ve bu dünyada kimsenin ona kendisinden daha çok inanmadığını anlatıyor. Yeni romana dair, yazdığı en iyisi olduğunu ve eleştirmenlerin sondan burun kıvırdığını söylüyor. Bölen kitap yavaş satar, ama iyileri okurunu hep bulur. Dedektif kadının nerede saklandığını söylemesini talep ettiğinde, sesini alçaltmasını istiyor ve bilseydi şimdi orada olacağını söylüyor.

Bu, bir yazar için adını riske atmış, hep ona inanmış bir profesyonelin sadakati olabilir. Kendi kaygısını bile satan, ve satmayı bilen birinin cazibesi de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.