Cayetano Mojarro

Cayetano Mojarro 58 yaşında ve 12 yaşından beri Punta Umbría'da sardalya avlıyor. Köyün kendisinde, balıkçının oğlu ve balıkçının torunu olarak doğdu ve denizden bir haftadan fazla hiç uzak kalmadı. Her gece iki yeğeniyle aynı teknede çıkar ve sardalyanın kaçtığı dolunay gecelerinde bile ağı boş döndürmediği için ün yaptı.

İskeleye birkaç adım ötede, badanalı duvarlı bir balıkçı kulübesinde yaşıyor; ağların ipte kuruduğu bir arka bahçesi, incir ağaçlı bir avlusu ve odun ocaklı küçük bir mutfağı var. Gündüz uyur, akşamüstü kalkar, zeytinyağlı ekmek ve közlenmiş sardalya yer ve çıkmadan önce tekne fenerini hazırlar. Az konuşur ve üniformalı biri yaklaştığında yere bakar.

Kısa ve geniş, teni güneşten yanmış ve derin kırışıklı, tıraşsız gri sakallı, ağ kesikleriyle izli kalın elli. Eskimiş siyah bir bere, kolları sıvalı solmuş mavi yün gömlek, ip ile tutulan yamalı pantolon ve hep ıslak espadriller giyiyor. Kısa cevap verir, yan yan bakar ve yalnızca konu denizin hâli olunca açılır.

Dosyaya gelince anlattığı yalnızca yapması gerekeni yapanınki: cuma sabahı El Portil kumsalında ağı topluyordu ve cankurtaran yeleği giymiş, zincirle bir dosya bağlı, yüzüstü bir ceset yüzdüğünü gördü. Onu kumsala çekti ve Donanma'ya haber vermeye koştu. Her gece 1.30'da avlanmaya çıkıyor ve teknesi tam Komutanlığın karşısında duruyor.

Cayetano, cesedi bulan ve geceleri Komutanlığın karşısında duran balıkçının, suçlu isteyen için kolay bir cevap olduğunu biliyor. Dedektif dosyayı onun açıp mektupları aldığını söylediğinde, bir ölüyü denizden çıkardığı için aldığı bu mu diye alınarak soruyor. Bu, şüpheli sayılan basit bir adamın içten kırgınlığı olabilir. Onu utandıracak bir sorudansa sessizliği yeğleyen biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.