Garrett Pruitt

Garrett Pruitt 41 yaşında ve orduyu hemşirelik nöbetleriyle değiştirmeden önce on iki yıl paraşütle atladı. Kuzey Carolina'nın Fayetteville kentinde, bir çavuşla bir kantin aşçısının oğlu olarak doğdu ve çeşitli şehirlerin kışlalarında kendi başının çaresine bakmayı öğrendi. Asker gibi konuşur, patrona şef der ve kendini evde onu savunmasını bilecek tek kişi olarak tanımlar. Altı haftada hayatının en iyi günlüğünü kazandı ve onu yitirme korkusunu saklamıyor.

Prensliğe geldiğinden beri, asansörün yalnızca yukarı çıktığı ve banyonun koridorda paylaşıldığı bir köşe binada, aylık kiralanan pansiyon odasında yaşıyor. Kışla titizliğiyle toplanmış demir bir yatak, hep kapalı bir branda bavul, mekik için kapı pervazına tutturulmuş bir demir çubuk ve öğleden sonra üçte yumurta pişirdiği küçük bir tava var. Pazarları annesini ödemeyi karşı tarafa bırakarak arıyor ve özlemin taşımayı öğrendiğiniz bir ağırlık olduğunu söylüyor.

Uzun ve geniş omuzlu, kahverengi saçları kısa kesilmiş, bıyığı düzeltilmiş, tıraşsız köşeli çeneli. Elinden geldiğinde beyaz hemşire gömleğini gri bir ordu tişörtüyle değiştiriyor ve hâlâ zihninde yürüyen biri gibi bir duruşla yürüyor. Çok el kol hareketi yapar, yüksek sesle konuşur ve her şeyi cümle sonunda bir anladın mı ile noktalar; bir uçağın içinde hâlâ emir veriyormuş gibi.

Çatı katındaki geceye gelince anlattığı kendi hizmetiyle gurur duyan bir adamınki: şefle altı hafta, gördüğü en iyi günlük ve o adamı birinin korumak zorunda kalacağı olursa bunun kendisi olacağından emin. Yangın sorulduğunda konuyu sağlam bir sesle kapatıyor. Çatı katı bütünüyle kapalı ve patronun emriyle yukarıda hiç kamera yokken, gece boyunca kimin nerede olduğunu kimse kesin olarak doğrulayamıyor.

Garrett, yabancı, gece vardiyasının yeni hemşiresinin polisin ilk akla getirdiği ve en son inandığı türden biri olduğunu biliyor. Dedektif hikâyeyi uydurduğunu ima ettiğinde asker tonu yükseliyor, bacağına bakıyor ve hiç kurşun görmemiş birinden kuşku kabul etmediğini söylüyor. Bu, bir başkası için risk almış bir adamın öfkesi olabilir. Başka bir şeyin fark edilmemesi için yüksek sesle konuşan biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.