Saskia Ehrhardt

Saskia Ehrhardt 26 yaşında ve kendini hiç kimseye kanıtlamak zorunda kalmamış bir Alman servetinin mirasçısı olarak tanıtıyor. Aynada prova edilmiş gibi duyulan bir aksanla İngilizce konuşuyor ve bir sayıyı milyon sözcüğünü eklemeden söylemiyor. Şubattan beri Otel Larkspur'da, gardırobun uzantısı saydığı bir süitte kalıyor ve yüzlük banknotları günaydın dağıtır gibi dağıtıyor.

Aklında gelecek FlatironFlatiron New York'ta, adını ünlü üçgen biçimli bir gökdelenden alan Manhattan semti.'da: özel bir sanat kulübüne, galeri, restoran ve elle seçilmiş üyelerle dönüştürmek istediği eski bir bina. Öğleden sonralarını yüksek tavanlı, aşınmış meşe parkeli boş salonda dolaşarak geçiriyor, kendisine eşlik edene her tablonun, her masanın, yalnızca onun izin verdiğine açılan her kapının nereye geleceğini anlatıyor. Ona göre bu şehirde henüz bunun düzeyinde bir şey yok.

Krem ipek bluz ve markalı siyah blazer giyiyor, boynunda neredeyse hiç çıkarmadığı siyah kadife bir gerdanlık var. Yüzü ince, elmacık kemikleri yüksek, hizmet edilmeyi bekleyen birinin sıkılmış ifadesiyle. Kalın siyah çerçeveli gözlük takıyor ve personele rica olamayacak kadar kibar bir tonla emirler veriyor. Dün akşama kadar, diyor, bütün otel onu adıyla çağırıyor ve kapıyı gülümseyerek açıyordu.

Marakeş seyahatine dair anlattığı kısa: arkadaşı kartından ödedi, çünkü kendisininki bloke olmuştu ve geri verecek. Birinin bunu bir arkadaştan istemesini kaba buluyor, kendisinden istemesini daha da. Daire zahmetli, diye tekrarlıyor, otelde her şey için insan var ve gerçekten sahip olunduğunda para başkalarının sorunu.

Soru servetin bir uydurma olduğunu ima ettiğinde Saskia, Kiminle konuştuğunuzu biliyor musunuz? diye karşılık veriyor ve avukatı olmadan başka bir şey söylemeyeceğini bildiriyor. Gerdanlığı düzeltiyor, dedektifin saatine saati hesap soruyormuş gibi bakıyor ve havada bir soru bırakıyor: mirasçı kibri mi, iyi ezberlenmiş bir prova mı?