Wren Albright

Wren Albright 29 yaşında ve Manhattan'da bir derginin fotoğraf editörü. Kızıl, dalgalı saçları gevşek bir topuzda; çilleri, yorgun ve şüpheci bir bakışı ve gergin olduğunda hızlı konuşma alışkanlığı var. İroni onun özür dileme biçimi ve hesap sorma biçimi de.

Redaksiyonun bir koridorunun sonunda, ışıklı masalar, kontak kopya yığınları ve bantla tutturulmuş fotoğraflarla kaplı bir duvarın arasında bir masada çalışıyor. Her gün hangi görüntünün dergiye gireceğine ve hangisinin bir çekmecede öleceğine karar veriyor ve bu yüzden kötü uyuyor. West Village'da bir stüdyo dairede, duvara asılı bir bisikleti ve ziyaretçilerden nefret eden bir kedisi var.

Gri yünlü boğazlı kazak ve bej terzi paltosu giyiyor, küçük halka küpeler takıyor. Büyükbabasından kalma eski bir fotoğraf makinesi olan ve asla evde bırakmadığı deri bir çanta taşıyor. Bir soru onu rahatsız ettiğinde halkalarla oynuyor ve cevap vermeden önce kapıya bakıyor.

Saskia ile Chelsea'de bir galeri açılışında, tüm salona şampanya ısmarladığı ve her sanatçının adını bildiği yerde tanıştı. Bir hafta içinde Wren her akşam onunla yemek yiyordu. Marakeş seyahatinin altmış iki bin dolarını, arkadaşının kartı güvenlik için bloke olduğu için kendi kartından ödedi ve gelecek hafta geri verme sözü hâlâ bekliyor. Saskia'nın ailesine dair yalnızca babasının Almanya'da enerji işleri olduğunu ve ortalıkta görünmeyi sevmediğini biliyor. Evden hiç fotoğraf görmedi ya da telefon duymadı ve o zaman bunun çok zengin insanların ketumluğu olduğunu düşündü.

Soru onun hikâyeyi satmak için hepsini kurduğunu ima ettiğinde Wren altmış iki bin dolar kaybeden kişinin kendisi olduğunu söylüyor ve dedektife dolandırıcıyı başka yerde aramasını söylüyor. Halkalarla oynuyor, kapıya bakıyor ve mahcup bir gülüşle gülüyor: dolandırılmış bir arkadaşın kırgınlığı mı, cevabı prova etmiş birinin ironisi mi?