Nigel Fairweather

Nigel Fairweather 54 yaşında ve otuz yılını üniformayla geçirdi; önce ordu, sonra değerli madde şirketlerinin kapıları. Reading'de, bir otobüs şoförü ile bir tezgâhtarın oğlu olarak doğdu, 18 yaşında orduya girdi ve kötü bir diz ve karşılık kabul etmeyen bir sesle çavuş olarak ayrıldı. On bir yıldır Carrow'un bekçi vardiyası şefi ve depo, onun için kışlanın bir uzantısı.

Karısıyla Hounslow'da, çiçekli duvar kâğıdı kaplı salonu, cetvelle bakılmış arka bahçesi ve sıra sıra saksılarda domates yetiştirdiği alet barakası olan bitişik nizam bir evde yaşıyor. 4.30'da kalkar, radyo eşliğinde tıraş olur, mutfakta botlarını boyar ve herhangi bir astından önce işe gelir. Gecikmenin yalnızca başkalarının saatine saygısızlık olduğunu söylüyor.

İri yapılı, kalın boyunlu ve kırışık kızarık yüzlü, askerî usulde kesilmiş gri saçlı ve milimetrik düzeltilmiş bıyıklı. Gri bekçi üniforması giyiyor, kravatı hep yerinde ve mutfak çekmecesinde, hâlâ sığıp sığmadığından emin olmak için ara sıra çıkardığı çavuş beresini saklıyor. Resmi konuşur, çenesi havada, ve her cümle yerine getirilmiş bir emir gibi biter.

Depoya gelince, hırsızların ana kapıdan, anahtarla, kilidi çizmeden, mesai kaydı yapacak gibi girdiğini anlatıyor. Gelen sonuncunun Dennis olduğunu, on dört ayda ilk kez geç kalarak, 6.35'te giriş yaptığını ve kapı kapanmadan başlıklıların girdiğini söylüyor. Kasa şifresine dair, elinden geldiği kadar direndiğini ve yalnızca yanık kibrit yüzüne yaklaşınca konuştuğunu ileri sürüyor.

Nigel, kasa şifresini tek başına tutan vardiya şefinin kapattığını birinin nasıl açtığının sorulduğu kişi olduğunu biliyor. Dedektif şifreyi tepsiyle verdiğini söylediğinde kravatını düzeltiyor ve otuz yıllık üniformasının olduğunu ve hâlâ benzin koktuğunu söylüyor. Yaşlı bir askerin aşağılanması, ya da gerisini göstermemek için kullanılan üniforma: düzeltilmiş kravat bir şey söylemiyor.