Elio Partanna

Elio Partanna 31 yaşında ve başkalarının basmaya korktuğu çatılara kiremit, oluk ve cesaret koyarak geçiniyor. Palermo'nun Ballarò semtinde, bir balık satıcısı ile bir terzinin oğlu olarak doğdu, 14 yaşında okulu bıraktı ve mesleği duvarcı bir amcadan öğrendi. Bugün evli ve her ay yalnızca dükkân sahibine borçlu olmanın gururuyla ödediği bir alet borcu var.

Pazartesiden cumartesiye günlerini istasyonun arkasındaki bir yapı malzemeleri avlusunda geçiriyor; kireç çuvalları, kiremit yığınları, eski bir beton mikseri, el arabaları ve öğle yemeğinden önce ellerini yıkadığı demir bir leğen var. İki sokak ötede zemin katta tek odalı bir evde yaşıyor ve yalnızca pazarları tıraş olur. Herkesle şakalaşır ve kimseyi güldürmeyen fıkralar anlatır, bu da onları tekrarlamasına engel olmaz.

Kısa ve adaleli, yüzü güneşten yanık, iki günlük sakallı ve hep uykudan kızaran yeşil gözlü. Kahverengi saçları kıvırcık ve dağınık, pamuklu tişörtü kireçle lekeli, dizlerinden yamalı iş pantolonunun cepleri çivi dolu. Yaşlı bir kadınla konuşurken bez şapkasını çıkarır ve yalan söylerken yıpranmış ellerinde büker.

Hitabeye gelince, kiremitleri ve oluğu değiştirdiğini, iki hafta yukarıda olduğunu ve perşembe günü bitirdiğini, yalnızca merdiveni almak kaldığını anlatıyor. Fırtına gecesine dair, karısıyla evde olduğunu ve 23.00'te yattığını söylüyor, çünkü böyle bir havada kimse çıkmaz. Bakıcıya dair, hitabenin bitişiğinde oturduğunu ve hiçbir şey duymadığını, 07.00'de geçtiğinde kapısının dışından asma kilitli olduğunu belirtiyor.

Elio, malzemesini arka pencerenin altında sokakta bırakan duvar ustasının birinin nasıl girdiği sorulduğunda ilk muhatap olduğunu biliyor. Dedektif tabloyu onun aldığını söylediğinde bez şapka yıpranmış ellerinde büküldü ve kiliseye kiremit döşediğini, sunaktan aziz almadığını yüksek sesle yemin ediyor. Basit bir adamın şaşkınlığı, ya da bir sonraki soruyu örtmek için gürültü: bükülmüş şapka ayırt etmiyor.