Gernot Pfeiler

Gernot Pfeiler 47 yaşında ve on bir yıldır müzenin alarm sistemine bakıyor; sensörler, kablolar ve evim dediği bir panel arasında. Linz'de, bir demiryolcu ile bir terzinin oğlu olarak doğdu, teknik elektronik kursu yaptı ve 24 yaşında kendisiyle birlikte büyüyen bir alarm şirketine girdi. Binayı yönetim kurulundan daha iyi tanıdığını söylemeyi sever ve yönetim kurulu, çoğu zaman, tartışmaz.

Floridsdorf'ta bitişik nizam bir evde yaşıyor; bodrumda eski radyoları onardığı ve iki masayı kaplayan, tüneli, istasyonu ve tel köprüsü olan minyatür bir demiryolu kurduğu bir atölye var. Bodrumdaki her şeyin kendi yazısıyla etiketli çekmeceleri ve boyuta göre sarılı bakır teli var. Hep aynı jambonlu sandviçi yer ve tartıştığında konuyu ders veriyormuş gibi anlatır.

Bodur, geniş omuzlu, yüzü yuvarlak ve kızarık, gür kahverengi bıyıklı ve yana taranmış seyrek saçlı. Metal çerçeveli gözlük ve lacivert bir teknisyen tulumu giyiyor; kalın elleri ve kısa parmaklarıyla yine de saç inceliğinde teli lehimler. Kendinden emin, teknik, yavaş konuşur ve en önemli sözcükleri tekrarlar. Beş yıldır müzenin eski sistemi için rapor yazdığını ve kimsenin bir teknisyenin raporunu okumadığını söylüyor.

Suç gecesine gelince anlattığı tek satır: 23.00'ten beri evde uyuyordu. Alarma gelince daha uzun: iskele ve inşaat tozu yüzünden pencere sensörleri boş yere çalıyor ve bunu yazılı olarak bildirdi. Ona göre bekçi nöbette uyuyor: devriye defterine bakılmasını, 02.00, 03.00 ve 04.00'ün aynı kalemle ve aynı acele yazıyla yazıldığını söylüyor.

Gernot, alarmı içeriden tanıyanın birinin oradan nasıl geçtiğinin sorulduğu ilk kişi olduğunu biliyor. Dedektif iskeleden çıktığını söylediğinde metal çerçeveli gözlüğünü düzeltiyor, takan kişinin soyan değil kuran biri olduğunun sakinliğiyle reddediyor ve yalnızca şirketin avukatı önünde konuşacağını bildiriyor. Yıllarca uyarmış bir teknisyenin kırgınlığı, ya da kimse sormasın diye verilen bir ders: sağlam ses ikisine de uyar.