Tamsin Oakley

Tamsin Oakley 26 yaşında, New York'ta sekreter ve o öğleden sonradan elinde defne tacıyla çıktı. Cana yakın ve konuşkan, her şeye gülümsüyor ve soru sıkıştığında konuyu değiştiriyor. Zaferden bir rüyadan söz eder gibi söz ediyor ve bütün zaman söylediği de bu: bir rüya, dedektif, ben hâlâ inanamıyorum.

Bir buçuk yıldır, ofisten önce parkta koşuyor. Queens'te tek odalı bir dairede oturuyor; yastık dolu bir koltuk, kahve makinesinin hiç dinlenmediği bir mutfak tezgâhı ve spor ayakkabıların kapının yanında dizildiği kısa bir koridor var. Buzdolabında hiç gitmediği şehirlerin mıknatısları. Beşte kalkıyor, ayakta kahve içiyor ve parkın ondan kimsenin bir şey istemediği tek yer olduğunu söylüyor.

Açık esmer tenli, kısa ve iyi taranmış koyu kestane saçlı, iri kahverengi gözlü ve temiz yüzlü, bir damla ter yok. Göğüs numaralı beyaz koşu tişörtü, kısa mavi şort giyiyor ve omuzlarında gümüş termal örtü var. Gülümsemesi gergin, aynanın önünde prova eden birinin gülümsemesi ve elleri defne tacını kayabilirmiş gibi tutuyor.

Yarışa dair ekimde New York'u koştuğunu ve Boston'a hak kazandığını, doğal yeteneği olduğunu söylediklerini anlatıyor. Mireille Doucette'in harika bir atlet olduğunu düşünüyor ve ikinci gelmenin zor olduğuna üzülüyor. Ve orada Kanadalının kazanmasını tercih edecek insanlar olduğunu ve başkaları hakkında kötü konuşanın kendisi olmadığını hatırlatmakta ısrar ediyor.

Soru yarışı koşmadığını ima ettiğinde Tamsin Nasıl yani? diye cevap veriyor ve çizgiyi herkesin önünde geçtiğini hatırlatıyor. Yalnızca sponsoru spor ayakkabı markasının gönderdiği avukatın huzurunda konuşacağını söylüyor. Gergin gülümseme yerinde duruyor ve kuşku kalıyor: şampiyonun öfkesi mi, zaferi prova etmiş birinin gülümsemesi mi?