Mirela Sandu

Mirela Sandu 29 yaşında ve Lumexa yönetiminin yönetici asistanı; dört yıldır hep Leopold Graf'ın yanında çalışıyor. Romanya'nın Cluj kentinde, bir Almanca öğretmeniyle bir elektrikçinin kızı olarak doğdu ve 19 yaşında, tek başına, bir valiz ve bir öğrenci evi adresiyle Almanya'ya gitti. Dili annesinden, mesleği staj gecelerinden öğrendi ve bugün bütün direktörlerin takvimini ezbere biliyor.

Münih'in Schwabing semtinde, asansörsüz eski bir binada, neredeyse hiç evde olmayan bir arkadaşıyla paylaştığı küçük bir dairede yaşıyor. İki sardunya saksılı dar bir balkonu, büyükannesinden kalan emaye bir demliği ve mutfak masasında hep kapalı duran deri bir ajandası var. Her pazar annesini arıyor, yirmi dakika Rumence konuşuyor ve sonra karşı binanın çatısına bakarak susuyor.

Koyu kahverengi dalgalı saçları omuzlarına kadar açık, yüzü oval, teni açık ve hafif esmer, gözleri iri ve kahverengi. Üstüne bej bir hırka giydiği, petrol mavisi terzi işi bir elbise giyiyor ve her zaman az uyuyor. Hızlı konuşuyor ve bütün saatleri, her toplantıyı, her alerjiyi hatırlıyor. Verimli, sadık ve ketum; yönetim koridorunda onu görenler, o şirket hakkında en çok şey bilen kişi olduğunu nadiren düşünür.

İş konusunda anlattığı sadakat ve rutin: Bay Graf'ın kahvesine, uçuşlarına ve alerjilerine bakıyor, o da onsuz şirketin durduğunu söylüyor. Denetim sorununu, beşten kısa süre sonra, herhangi bir iç e-postadan önce gazetenin sitesinden öğrendi ve doğruca binaya geldi. Altıda vardı. Toplantı ayarladığını, banka sahteciliği yapmadığını tekrarlıyor ve biri aksini ima ettiğinde alınıyor.

Mirela, bir şey sızdığında asistanın hep ilk anılan olduğunu biliyor, çünkü her koridorda ve her telefon görüşmesinde o var. Dedektif banka mektuplarını sahte düzenleyip düzenlemediğini sorduğunda, beyefendinin onun orada ne yaptığını bile bilmediğini söylüyor. Yalnızca emir yerine getirenin öfkesi olabilir. Raporda görmek istemediği kendine ait bir şeyi saklayan birinin öfkesi de olabilir. Hangisi olduğuna dedektif karar vermek zorunda.