Marcel Duvoisin

Marcel Duvoisin 34 yaşında ve kendini Lozan'da bir bankanın çalışanı olan bir İsviçreli olarak tanıtıyor. Üç haftadır evli, karısıyla Yeni Zelanda'da balayı seyahatinde ve yolculuktan aylarca planlama yapmış birinin coşkusuyla söz ediyor. Karısının küçüklüğünden beri güneydeki fiyortları hayal ettiğini, onun ise yalnızca beyaz şarap, koyun ve biraz yağmur istediğini söylüyor.

Lozan'da göle bakan aydınlık bir dairede oturduğunu anlatıyor: gri bir kanepeli salon, şarap rafı ve iki demir sandalyeli bir balkon. Hafta sonları yelkenciliği sevdiğini, bölgenin havasının onu sakinleştirdiğini ve komşuların ona adıyla hitap ettiğini söylüyor. Her şeyi zamanında yapan birinin düzenli, sakin yaşam resmi.

Yüzücü omuzları, bronz açık teni, geriye taranmış kısa kestane saçı ve iyi kesilmiş ince bir bıyığı var. Omuzlarına bej bir kazak atılmış lacivert polo gömlek ve bileğinde çelik bir saat takıyor. Fazla cana yakın, her cevaptan önce gülümsüyor, konuyu değiştirmek için şaraptan ve dağlardan söz ediyor ve dedektife kibar bir garson gibi davranıyor.

Patlama gecesi ne yaptığına dair anlattığı bir turistinki: otelde karısıyla akşam yemeği yiyordu ve gürültüyü duyduklarında gök gürültüsü sandılar. Garsona sorun, diye öneriyor, iyi bir bahşiş bıraktı. İşine gelince, Lozan'da bir bankada olduğunu, çok sıkıcı, çok İsviçreli olduğunu söylüyor.

Marcel acele etmeden sohbet ediyor, kendi şakalarına gülüyor ve her şey için, dedektifin kaybettiği zaman dahil, özür diliyor. Anlamsız bir karmaşaya hapsolmuş bir turistin sempatisi olabilir. Her gülümsemeyi çalışmış birinin cila tabakası da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.