Dario Furlan

Dario Furlan 44 yaşında ve on iki çalışanı, üç minibüsü ve kendi boyutuna göre fazla büyük bir sözleşmesi olan bir elektrik tesisat şirketinin sahibi. Venedik'in karşısındaki anakarada, Mestre'de bir elektrikçinin oğlu olarak doğdu ve 16 yaşında babasının arkasından kablo çekerek çalışmaya başladı. 30 yaşında bir krediyle şirketi kurdu ve o günden beri vadelerle, faturalarla ve ısıtılmış kahveyle geçiniyor.

Mestre'de açık tuğlalı bir sitede, karısı ve iki küçük kızıyla üç odalı bir dairede oturuyor. Salonda suni deri bir koltuk, kocaman bir televizyon ve hep açık duran bir aile albümü var. Arka bahçede babasının eski aletlerini sakladığı bir garaj ve kimsenin kullanmadığı bir bisiklet duruyor. Her pazar Marghera'da annesinin evinde öğle yemeği yiyor.

Kısa kestane saçları alından açılmış, sakalı tıraşsız, gözaltları çökük ve hiç bırakmadığı bir işin nasırlı elleri var. Kolları sıvalı mavi kareli flanel gömlek, yan cepli gri iş pantolonu ve metal kayışlı bir saat takıyor. Cana yakın ve konuşkan, herkese şef diyor ve gerildiğinde şaka yapıyor.

Tiyatronun işine dair anlattığı iyimser: çatı katının ve büyük avizenin yeni kablolaması tamam, yalnızca panonun bağlanması kalmıştı ve teslimat gelecek aydı. Yangın günü saat sekizde tam vaktinde girişte çıkış imzaladı, vapuretto'ya bindi ve doğruca Mestre'deki evine gitti, ateşi herkes gibi televizyondan gördü.

Dario gergin olduğunda hızlı, sakin görünmek istediğinde yavaş konuşuyor ve cümlesini bitirmeden gülüyor. Hayatını müşterileri ikna ederek geçirmiş bir işadamının tarzı olabilir. Köşeye sıkışmış hissedip sessizlik yerine şakayı tercih eden birinin yolu da olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.