Marjolein Teeuwen

Marjolein Teeuwen 33 yaşında ve sekiz yıldır marangozhanenin hesaplarına bakıyor. Utrecht'te, bir postane memurunun kızı olarak doğdu, aritmetiği koridorun ışığında gazete okuyan annesinden öğrendi ve kasa defterlerine fatura işlemeden önce dükkân kasiyeri olarak başladı. İşine dair, fatura, banka, maaş ve vergiye baktığını ve onsuz marangozhanenin çoktan kapanmış olacağını söylüyor.

De Pijp semtinde, gri bir kedi, renklere göre dizilmiş bir kitaplık ve koridora dayalı bir bisikletle küçük ve kusursuz bir dairede yaşıyor. Kahve için erken kalkar, cumartesi alışverişini listeyle yapar ve giysilerini boyuta göre katlar. Nane çayını, koro müziğini ve ilk sütunu sola hizalı tabloları sever, çok soru soranlara az sabrı var.

Kısa ve zayıf, kısa kıvırcık kızıl saçlı, çilli ve büyük kahverengi çerçeveli gözlüklü. Bej boğazlı bir bluzun üzerine kahverengi kadife bir blazer ve bütün yıl çıkarmadığı yeşil yün bir atkı giyiyor. Düzenli, kuru ve savunmacı; rakamlarla cevap verir, soru basit olsa bile gerekenden fazla soran kişiden kuşkulanır.

Marangozhanenin kasasına gelince anlattığı açık sözlü: kötü gidiyor, yazdan beri büyük sipariş girmedi ve sahibi barakanın taksitinin iki ayını borçlu. Banka aralıkta her şeye el koyacağını bildirdi ve o hiç itiraz etmedi, bu da onu şaşırttı. Eski çalışan Thijs için, iyi bir marangoz, sessiz, ve arada bir ödünç alınan aleti geri vermeye hâlâ uğruyor diyor.

Marjolein, kapının anahtarını tutan ve ofiste geç saate kadar kalan muhasebecinin oradaki her şeye ilk erişen olduğunu biliyor. Dedektif geceleri rehinelere yemek götürüp götürmediğini sorduğunda, makbuz dosyası götürdüğünü ve iki adamı ararken muhasebeciyle vakit kaybettiğini söylüyor. Bu, hep görünmez kalmış birinin kuru öfkesi olabilir. Bir sendelemeyi gizlemek için duruşu kullanan biri de olabilir. Dedektif ikisinden hangisi olduğuna karar vermek zorunda.